رژیم آب و هوایی: چه چیزی را شامل میشود؟
رژیم غذایی اقلیمی بر به حداقل رساندن تأثیر رژیم غذایی شما بر روی سیاره تمرکز دارد.
وقتی در مورد انواع خاصی از رژیم ها صحبت می کنیم، اولین چیزی که باید به آن فکر کنیم، هدف آنهاست. برای مثال، رژیم غذایی اقلیمی یکی از معدود رژیمهایی است که کل را در اولویت قرار میدهد، نه فقط یک فرد را. به عبارت دیگر، نه تنها از سلامتی، بلکه از سلامت سیاره نیز محافظت می کند.
کسانی که این مدل رژیم غذایی را اتخاذ می کنند، آگاهانه تلاش می کنند که غذایی که می خورند گرمایش جهانی را افزایش ندهد. تولید، پردازش و حمل و نقل آن به مقدار زیادی منابع طبیعی یا آب نیاز ندارد، گازهای گلخانه ای منتشر نمی کند و اقیانوس ها را اسیدی نمی کند.
رژیم غذایی اقلیمی چیست؟
رژیم اقلیمی، که رژیم سیاره ای نیز نامیده می شود، شامل غذاهایی است که اثرات مضر تغییرات آب و هوایی را در یک برنامه غذایی به حداقل می رساند یا از آن جلوگیری می کند. این اثرات شامل موارد زیر می شوند:
• گرم شدن کره زمین
• گسترش بیماری ها
• ذوب شدن یخچال های طبیعی
• افزایش آفات
• تشدید طوفان ها
• افزایش امواج گرما
• تغییر اکوسیستم
از آنجایی که این پیشنهاد شامل رعایت توصیه های سختگیرانه نمی شود، در مقایسه با رژیم های غذایی محدود، رعایت آن آسان است. هدف آن خوردن غذاهایی است که به آسیب زیست محیطی کمک نمی کنند.
کشت، پردازش و بازاریابی همه جنبه هایی هستند که در این رژیم در نظر گرفته می شوند. اصل این رژیم بر این است که از آن دسته از محصولاتی که به هر طریقی، تأثیر شدیدی بر محیط زیست ایجاد می کنند، اجتناب کنید. از این نظر، از استفاده از ظروف غیرقابل تجزیه زیستی یا آنهایی که گازهای گلخانه ای تولید می کنند نیز اجتناب می کند.
با توجه به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری، بدتر شدن محیط زیست خطرات بهداشت عمومی را افزایش می دهد.
برخی از بیماریها مانند بیماریهای تنفسی و قلبی عروقی، خطرات سلامت روان، گرمازدگی و سایر بیماریها میتوانند ناشی از پدیدههای شدید هواشناسی و تغییرات آب و هوایی باشند.
یک مطالعه تخصصی 15 گروه غذایی را مورد ارزیابی قرار داد و به این نتیجه رسید که غذاهایی با کمترین تأثیر زیست محیطی، خطر مرگ و میر و برخی بیماری های مزمن را کاهش می دهند.
علاوه بر این، غذاهای مرتبط با سلامتی بهتر، مانند میوه ها، غلات کامل، سبزیجات، روغن زیتون و آجیل، اثرات زیست محیطی کمی دارند. در مورد منبع پروتئین حیوانی، ماهی به جای گوشت قرمز و گوشت های فرآوری شده پیشنهاد می شود .
غذاهای سالم با اثرات زیست محیطی کم
لازم به توضیح است که رژیم غذایی اقلیمی از اصول یک رژیم وگان پیروی نمی کند.
آنهایی که به زیان محیط زیست عمل می کنند در این رژیم دور ریخته می شوند. غذاهایی که نیاز به استفاده از حمل و نقل هوایی دارند یا آنهایی که در پلاستیک بسته بندی شده اند نیز بخشی از این لیست هستند.
حبوبات
یکی از ویژگی های لوبیا، نخود، نخود، عدس و سایر موارد این است که می توانند خاک را با مواد مغذی غنی کرده و ساختار آن را بهبود بخشند. علاوه بر این، این محصولی است که برای رشد خود به آب کمی نیاز دارد.
به همین دلیل، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) این محصول را بهعنوان چند برابر محصولات دیگر موثر می داند. همچنین خطر آلودگی آب و انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهند زیرا به کودهای مصنوعی نیاز ندارند.
خوردن حبوبات پخته شده در روز باعث بهبود فشار خون می شود . حتی سطح چربی خون و نشانگرهای التهاب نیز کاهش می یابد.

غلات کامل
غلات کامل غلاتی هستند که در فیبر غذایی نامحلول فراوان هستند، زیرا سبوس را حفظ می کنند. مانند حبوبات، برنج قهوهای، جو، ذرت و برای رشد نیازی به آب ندارند.
همچنین مصرف آن ها خطر ابتلا به بیماری های مزمن را کاهش می دهد. با مصرف بیشتر این غلات، ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، انواع مختلف سرطان و دیابت نوع 2 کاهش می یابد.
آجیل
دی اکسید کربن (CO2) یک عامل اصلی در تغییرات آب و هوایی است. آجیل در مقایسه با سایر غذاهای پروتئینی کمترین میزان دی اکسید کربن را تولید می کند.
با این حال، برای رشد به آب زیادی نیاز دارند.
مزیت دیگر آجیل، ارزش غذایی و فواید سلامتی آنهاست. افرادی که مقدار بیشتری آجیل در روز می خورند کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی یا آسیب قلبی عروقی قرار دارند.
غذاهای محلی و فصلی
رژیم غذایی اقلیمی محصولات محلی و فصلی را ترویج میکند تا فرآیند، بستهبندی، حمل و نقل و آلودگی مواد غذایی را کاهش دهد.
وقتی سبزیجات محلی در فصل برداشت میشوند، ویتامینها و مواد معدنی آنها نیز بهتر حفظ میشوند.

قارچ
قارچها در میان ضایعات سایر محصولات، مانند روی خوشههای ذرت یا در پوسته آجیل رشد میکنند. این امر باعث کاهش ضایعات مواد غذایی در محل های دفن زباله می شود.
قارچ ها همچنین به حداقل مقدار خاک و آب برای حمایت از رشد خود نیاز دارند. در این فرآیند مقادیر بسیار کمی CO2 آزاد می کنند.
غذاهایی که باید محدود شوند
غذاهایی که بیشترین تأثیر زیست محیطی را دارند نباید بخشی از رژیم غذایی اقلیمی باشند.
گوشت قرمز
ضرر اصلی گوشت قرمز برای محیط زیست این است که 7.2 مگاتن CO2 در سال تولید می کند که 41 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای را تشکیل میدهد .
از سوی دیگر سازمان بهداشت جهانی تأثیر سرطان زایی احتمالی این گوشت ها را بررسی کرده و توصیه می کند مصرف آن ها کاهش یابد.
روغن نخل
کاهش مصرف روغن پالم می تواند از جنگل زدایی و از هم پاشیدگی زیستگاه گونه های در معرض خطر جلوگیری کند. زیرا برای کشت آن به زمین زیادی نیاز دارد.
محصولات غذایی فوق فرآوری شده
غذاهای فوق فرآوری شده حاوی مقدار زیادی شکر و روغن پالم هستند. علاوه بر این، در بسته بندی های پلاستیکی تجزیه ناپذیر به بازار عرضه می شود.
قند
واضح است که کشت نیشکر بر اکوسیستم تأثیر می گذارد . این نیاز به استفاده از مقادیر زیادی آب دارد، به آلودگی هوا، انتشار گازهای گلخانه ای کمک می کند و تنوع زیستی را کاهش می دهد.
همه اینها به این واقعیت اضافه می شود که مصرف بیش از حد قند می تواند منجر به چاقی، بیماری قلبی و دیابت نوع دوم شود.
برای ورود به کانال تلگرام فرتاک نیوز کلیک کنید.