۶ علامت پنهان التهاب مزمن در بدن که نباید نادیده بگیرید
تداوم طولانیمدت التهاب در بدن میتواند به بافتهای سالم آسیب بزند و زمینهساز برخی بیماریهای مزمن شود. در این گزارش، ۶ نشانه احتمالی که ممکن است با التهاب مزمن همراه باشند و راهکارهای ساده برای کمک به کنترل آن مرور شده است.
التهاب بخشی طبیعی از سیستم دفاعی بدن است و به مقابله با عفونتها و ترمیم آسیبهای بافتی کمک میکند. اما اگر این فرایند برای مدت طولانی فعال بماند، ممکن است به بافتهای سالم آسیب برساند و در بروز یا پیشرفت برخی بیماریهای مزمن نقش داشته باشد.
التهاب مزمن همیشه با نشانههای مشخصی همراه نیست. با این حال، بعضی علائم میتوانند در کنار سایر نشانهها توجه پزشک را به وجود یک بیماری التهابی جلب کنند.
۱. یبوست و اسهال
تغییرات مداوم در عادتهای دفع ممکن است در برخی بیماریهای التهابی روده مانند کرون و کولیت زخمی دیده شود. درد شکم، وجود خون در مدفوع، خستگی و کاهش وزن نیز از علائم احتمالی این بیماریها هستند. البته یبوست و اسهال به تنهایی نشانه التهاب مزمن نیستند.
۲. تغییرات غیرمنتظره وزن
افزایش یا کاهش وزن بدون تغییر مشخص در رژیم غذایی و فعالیت بدنی میتواند دلایل مختلفی داشته باشد. برخی بیماریهای التهابی و اختلالات متابولیک نیز ممکن است با چنین تغییراتی همراه باشند.
۳. تنگی نفس
تنگی نفس از علائم برخی بیماریهای مزمن ریوی و شرایط التهابی است. اگر این مشکل با سرفه مداوم یا خس خس سینه همراه باشد، بررسی پزشکی اهمیت دارد.
۴. خستگی مداوم
خستگی طولانی مدت در بعضی بیماریهای التهابی و خودایمنی مشاهده میشود. با این حال، کم خونی، اختلالات خواب و مشکلات تیروئید نیز میتوانند چنین علامتی ایجاد کنند.
۵. بدن درد
درد مداوم عضلات و مفاصل، به ویژه اگر با تورم، خشکی صبحگاهی یا محدودیت حرکتی همراه باشد، ممکن است نشانه یک بیماری التهابی مانند آرتریت روماتوئید باشد.
۶. کاهش توان جسمی
کاهش تدریجی توان عضلانی و دشواری در انجام فعالیتهای روزمره ممکن است در برخی بیماریهای مزمن همراه با التهاب دیده شود.
چگونه به کاهش التهاب کمک کنیم؟
داشتن رژیم غذایی متعادل شامل سبزیجات، میوه ها، حبوبات، غلات کامل و ماهی، حفظ وزن مناسب و فعالیت بدنی منظم میتواند به کنترل التهاب کمک کند. محدود کردن غذاهای فوق فرآوری شده، قند افزوده و چربیهای ترانس، خواب کافی و پرهیز از سیگار نیز اهمیت دارد.
التهاب مزمن با یک علامت به تنهایی تشخیص داده نمیشود. پزشک ممکن است با توجه به شرح حال و معاینه، آزمایشهایی مانند پروتئین واکنشی C (CRP) و سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) را درخواست کند. این آزمایشها نیز به تنهایی علت التهاب را مشخص نمیکنند.