نقش پروتئین در افزایش طول عمر و سلامت عمومی
مصرف پروتئین میتواند تأثیرات مثبت زیادی بر طول عمر داشته باشد. تحقیقات اخیر نشان میدهد که افزایش مصرف پروتئین به بهبود سلامت عضلات و کاهش چربی کمک میکند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ پژوهشگران در یک مطالعه جدید بر ضرورت بهروزرسانی توصیههای بهداشتی در زمینه مصرف پروتئین و فعالیتهای ورزشی تأکید میکنند.
در این راستا، «کریس مکدونالد»، عضو و مدیر آزمایشگاه در دانشگاه کمبریج، به این نکته اشاره میکند که توصیههای کنونی بیشتر بر حداقل نیاز برای جلوگیری از بیماریها متمرکز هستند و نه به حداکثر رساندن فواید سلامتی درازمدت.
محققان دریافتند که گروههای خاصی، از جمله بزرگسالان فعال، افراد مسن و زنان باردار، ممکن است از مصرف پروتئین به میزان بیشتر از مقدار توصیه شده فعلی بهرهمند شوند.
این مقاله پیشنهاد میکند که میزان مصرف پروتئین میتواند به دو برابر حداقل توصیههای فعلی افزایش یابد و به 1.5 گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن برسد.
دستورالعملهای موجود در ابتدا مصرف ۰.۷۵ تا ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز را پیشنهاد میدهند.
نتایج این تحقیقات نشان میدهد که افزایش مصرف پروتئین میتواند مزایای زیادی از جمله تسریع در بازیابی عضلات، بهبود مدیریت وزن و کاهش چربی و همچنین کاهش خطر شکستگیهای استخوانی را به همراه داشته باشد.
محققان اشاره کردهاند که میزان توصیه شده پروتئین، 0.8 گرم در کیلوگرم در روز، برای جلوگیری از کمبود پروتئین تعیین شده و نمیتواند به بهینهسازی سلامت عضلات، پیری سالم یا تابآوری قلبی عروقی کمک کند.
مکدونالد اظهار داشت که گروههای خاصی از جمله افراد بالای ۴۰ سال، افرادی که داروهای GLP-1 مصرف میکنند، و کسانی که در تلاش برای کاهش وزن هستند، از افزایش مصرف پروتئین بهره خواهند برد.
به گفته محققان، برای دستیابی به اهداف پروتئینی، تقسیم مقدار پروتئین در وعدههای غذایی در طول روز میتواند مؤثر باشد.
غذاهای کامل، مانند تخم مرغ یا ماست یونانی در صبحانه و پروتئینهای بدون چربی مانند مرغ، ماهی، لوبیا یا عدس در وعدههای ناهار و شام، میتوانند به افراد در رسیدن به اهداف پروتئینیشان کمک کنند. میان وعدههای حاوی پروتئین نیز شامل پنیر کاتیج، نخود، حمص با سبزیجات، یا پروتئین بار باکیفیت میتواند مفید باشد.
مکدونالد تأکید کرد که اگر پروتئین عمدتاً از گوشتهای فرآوری شده و غذاهای پرچرب تأمین شود، ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی را افزایش دهد. لذا انتخاب منابع پروتئینی با کیفیت در یک رژیم غذایی سالم و متعادل حائز اهمیت است.
وی همچنین توضیح داد که مصرف زیاد پروتئین حیوانی، به ویژه گوشت قرمز و فرآوری شده، میتواند سطح TMAO (تری متیل آمین N-اکسید) را در بدن افزایش دهد که با خطر بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است.
محققان پروتئین را به عنوان یک عامل مستقل در برنامههای طول عمر نمینگرند.
او گفت: «فعالیت بدنی منظم یکی از ارکان اساسی طول عمر است. شواهد کافی نشان میدهند که نه تنها برای سلامت قلب و عروق، بلکه برای حفظ توده عضلانی و حمایت از سلامت مغز، کاهش خطر ابتلا به برخی سرطانها، مدیریت وزن، بهبود سلامت روان و حفظ استقلال در سنین بالا نیز مفید است.»
وی تأکید کرد که مصرف پروتئین بیشتر بدون تمرینات مقاومتی ممکن است مفید باشد، اما ترکیب پروتئین کافی با فعالیت بدنی منظم واقعاً نتایج را به حداکثر میرساند. هر برنامهای که به فعالیت ورزشی توجه نکند، بخش مهمی از موفقیت را از دست خواهد داد.