اهمیت زمان صرف وعدههای غذایی در زنان
«کرونوتایپ» به ترجیح طبیعی فرد برای فعالیت صبحگاهی یا عصرگاهی اشاره دارد. افراد با کرونوتایپهای صبحگاهی در ساعات ابتدایی روز فعالتر هستند و و افراد با کرونوتایپها عصرگاهی در ساعات پایانی روز. افراد با کرونوتایپ میانی هم در بین این دو دسته قرار میگیرند.
به نقل از همشهری آنلاین،یک بررسی جدید نشان میدهد که زمان صرف وعدههای غذایی در زنان میتواند به اندازه خود غذا مهم باشد، به خصوص برای کسانی که شب زندهدار هستند.
این بررسی بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران با همکاری سایر پژوهشگران داخلی و بینالمللی نشان داد که «کرونوتایپهای عصرگاهی»- افرادی که به طور طبیعی تا دیروقت بیدار میمانند و دیرتر از خواب بیدار میشوند - ممکن است با اختصاص دادن کالری بیشتر به صبحانه و میان وعدههای عصرانه، سلامت قلبی-متابولیکی خود را بهبود بخشند و به طور بالقوه فشار خون، شاخص توده بدنی (BMI) و نشانگرهای التهاب را کاهش دهند.
این مطالعه مقطعی که یافتههای آن در ژورنال «تغذیه و متابولیسم» منتشر شده دادههای ۵۷۴ زن ۲۰ تا ۶۰ ساله در تهران را تجزیه و تحلیل کرده است.
این تحقیق از یادآوریهای غذایی، پرسشنامههای کرونوتایپ و آزمایش خون برای بررسی چگونگی تعامل الگوهای زمانبندی وعدههای غذایی با ساعت داخلی بدن فرد برای تأثیر بر خطرات قلبی و متابولیکی استفاده کرد.
کرونوتایپ چیست؟
«کرونوتایپ» به ترجیح طبیعی فرد برای فعالیت صبحگاهی یا عصرگاهی اشاره دارد. افراد با کرونوتایپهای صبحگاهی در ساعات ابتدایی روز فعالتر هستند و و افراد با کرونوتایپها عصرگاهی در ساعات پایانی روز. افراد با کرونوتایپ میانی هم در بین این دو دسته قرار میگیرند.
زنان وارد شده به این تحقیق در طول سه روز گزارش غذایی دقیقی ارائه دادند که به پژوهشگران اجازه داد تا میزان مصرف انرژی را در طول صبحانه (از بیدار شدن تا ظهر)، عصر (ظهر تا ۶ بعد از ظهر) و شام (۶ بعد از ظهر به بعد) و همچنین «پنجره غذایی» کلی آنها - بازه زمانی از اولین تا آخرین لقمه – را محاسبه کنند.
یافتههای بررسی بیانگر تفاوتهای چشمگیری میان افراد بر اساس کرونوتایپشان بود. در افراد با کرونوتایپ عصرگاهی، دریافت کالری بیشتر در وعده صبحانه با کاهش فشار خون سیستولی و دیاستولی مرتبط بود. به طور مشابهی، مصرف کالری بیشتر در بعد از ظهر با کاهش شاخص توده بدنی و سطوح پایینتر پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا (hs-CRP)- یک نشانگر التهاب مرتبط با بیماری قلبی- همبستگی داشت.
با این حال، برخی از همبستگیها U شکل بودند: به عنوان مثال، افزایش میزان کالری صبحانه تا حدود ۲۳ درصد از کل انرژی روزانه فشار خون را کاهش میداد، اما هنگامی که این میزان از این حدود فراتر میرفت، فشار خون دوباره افزایش مییافت. به طور مشابهی دریافت کالری بیشتر وعده عصرگاهی فقط تا حد ۱۲ تا ۱۳ درصد از کل کالری دریافتی روزانه باعث کاهش شاخص توده بدنی و میزان پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا میشد.
در مقابل، مصرف زیاد کالری در وعده غذایی شام در افراد با کرونوتایپ میانی و عصرگاهی زیانآور به نظر میرسید و با شاخص توده بدنی بالاتر در مقایسه با افراد با کرونوتایپ صبحگاهی همراهی داشت.
کرونوتایپهای عصرگاهی همچنین میزان قند خون ناشتای بالاتر و زمان غذا خوردن طولانیتر داشتند که نشان میدهد فشردهسازی وعدههای غذایی در ساعات کمتر ممکن است به تنظیم متابولیسم قند کمک کند. در مقابل، افراد با کرونوتایپ صبحگاهی کمتر این همبستگی را داشتند که نشان میدهد عادات طبیعی سحرخیزی آنها ممکن است از قبل با زمانبندی بهینه وعدههای غذایی بهتر هماهنگ باشد.
وعدههای غذایی زودرس به سلامت کمک میکنند
این پژوهشگران میگویند افراد با کرونوتایپ عصرگاهی اغلب به دلیل ریتمهای شبانهروزی تأخیری دیرتر غذا میخورند که میتواند با فرآیندهای متابولیک بدن ناهماهنگ باشد و خطرات قلبی-متابولیکی را افزایش دهد. آنها پیشنهاد میکنند که تنظیم وعدههای غذایی نزدیکتر به زمان بیدار شدن از خواب، میتواند مزایای مشاهده شده در افراد سحرخیز را تقلید کند و یک استراتژی ساده برای سلامت بهتر ارائه دهد.
البته به گفته این پژوهشگران این بررسی از نوع مقطعی است، به این معنی فقط همبستگیها را نشان میدهد و رابطه علت و معلولی را ثابت نمیکند.
آنها خواستار انجام تحقیقات و مداخلات طولی، مانند آزمایشهای غذا خوردن با محدودیت زمانی میشوند تا معلوم شود آیا تغییر زمان وعدههای غذایی واقعاً میتواند پیامدهای سلامتی را برای افراد با کرونوتایپهای عصرگاهی بهبود بخشد یا خیر.
یافتههای این تحقیق به شواهد رو به رشد درباره «کرونو-نوتریشن» (chrono-nutrition) میافزاید- این ایده که همگامسازی غذا خوردن با ساعتهای بیولوژیکی ما میتواند با چاقی، دیابت و بیماریهای قلبی مقابله کند.
برای ورود به کانال تلگرام فرتاک نیوز کلیک کنید.
