تشخیص چاقی: چرا فقط BMI کافی نیست؟
آیا شاخص توده بدنی به تنهایی برای تشخیص چاقی کافی است؟ دانشمندان اعلام کردهاند که نیاز به معیارهای دقیقتری داریم تا وضعیت سلامت افراد را به درستی شناسایی کنیم.
به گزارش فرتاک نیوز؛ استفاده از شاخص توده بدنی (BMI) به تنهایی ممکن است میلیونها نفر را در سراسر جهان به اشتباه در گروه چاقی قرار دهد یا برعکس، برخی افراد مبتلا به چاقی را شناسایی نکند. در یک مطالعه جدید که در مجله Nature منتشر شده، پژوهشگران نشان دادهاند که معیارهای دقیقتری همچون اندازهگیری دور کمر و نسبت دور کمر به قد میتوانند به تشخیص صحیحتر وضعیت چاقی کمک کنند.
چرا BMI کافی نیست؟
BMI به دلیل عدم دقت کافی مورد انتقاد قرار گرفته است. این شاخص با تقسیم وزن فرد بر مجذور قد به دست میآید، اما در بسیاری از موارد نتایج نادرستی را به همراه دارد. در مطالعه جدید، مشخص شد که اتکا به BMI به تنهایی باعث میشود تا ۸.۶ درصد از افراد مبتلا به چاقی شناسایی نشوند.
- بررسی دور کمر و نسبت آن به قد
- ارزیابی عملکرد اندامها
- اندازهگیری چربی بدن با روشهای تصویربرداری
تفاوت چاقی بالینی و پیشبالینی
چارچوب جدیدی که در سال ۲۰۲۵ ارائه شد، به تفکیک چاقی به دو دسته «چاقی بالینی» و «چاقی پیشبالینی» پرداخته است. چاقی بالینی به وضعیتی اشاره دارد که چربی اضافی به عملکرد اندامها آسیب میزند، در حالی که چاقی پیشبالینی هنوز آسیب خاصی به عملکردها وارد نکرده است. این تفکیک میتواند در انتخاب درمان مناسب کمک کند و به افراد امکان دهد تا تحت مراقبتهای متناسب با نیاز خود قرار گیرند.
تحقیقات نشان میدهد که افراد مبتلا به چاقی بالینی در مقایسه با افرادی که چاقی ندارند، با خطر مرگ بیشتری مواجه هستند. این یافتهها ضرورت پذیرش معیارهای جدید در تشخیص و درمان چاقی را نشان میدهد. پژوهشگران به دنبال انجام مطالعات بیشتر برای بررسی تأثیر این معیارها بر سلامت افراد هستند.
پذیرش این چارچوب جدید میتواند به بهبود مراقبتهای پزشکی و درمانی برای افرادی که به چاقی مبتلا هستند، کمک کند و این افراد را به دریافت مراقبتهای متناسب با نیازهایشان ترغیب کند.