قهرمانی مقتدرانه پرسپولیس در سال ۹۵؛ فاصله عجیب با استقلال و تراکتور
پرسپولیس در سال ۱۳۹۵ روزهای طلایی خود را سپری کرد؛ تیم برانکو ایوانکوویچ نه‌تنها در مسیر قهرمانی لیگ شانزدهم قرار گرفت، بلکه با اختلافی قابل‌توجه نسبت به استقلال و تراکتورسازی، قدرت خود را به رخ رقبای سنتی کشید.
به گزارش فرتاک ورزشی، سال ۱۳۹۵ برای پرسپولیس سالی متفاوت و فراموش‌نشدنی بود. سرخ‌پوشان که در فصل گذشته تا آستانه قهرمانی پیش رفته و در نهایت جام را به استقلال خوزستان واگذار کرده بودند، این بار با قدرت بیشتری به میدان آمدند و زیر نظر برانکو ایوانکوویچ به یکی از باثبات‌ترین تیم‌های فوتبال ایران تبدیل شدند.
پرسپولیس در پایان لیگ پانزدهم با ۵۹ امتیاز نایب‌قهرمان شده بود، اما در لیگ شانزدهم روندی متفاوت را تجربه کرد. این تیم در پایان فصل با ۶۶ امتیاز به قهرمانی رسید و فاصله‌ای ۹ امتیازی با استقلال و ۱۰ امتیازی با تراکتورسازی ایجاد کرد؛ اختلافی که نشان‌دهنده برتری سرخ‌پوشان در آن فصل بود.
پرسپولیس بالاتر از دو رقیب سنتی
در جدول نهایی لیگ شانزدهم، پرسپولیس با ۳۰ بازی، ۲۰ پیروزی، ۶ تساوی و ۴ شکست، ۶۶ امتیاز به دست آورد. شاگردان برانکو ۴۶ گل زدند و تنها ۱۴ گل دریافت کردند تا با تفاضل گل مثبت ۳۲، عنوان بهترین تیم فصل را به خود اختصاص دهند.
استقلال با ۵۷ امتیاز در رتبه دوم قرار گرفت و تراکتورسازی نیز با ۵۶ امتیاز سوم شد. اختلاف امتیازی پرسپولیس با استقلال ۹ و با تراکتورسازی ۱۰ امتیاز بود؛ فاصله‌ای که قهرمانی سرخ‌پوشان را به شکلی روشن از رقابت نزدیک دو تیم دیگر جدا می‌کرد.
آمارهایی که اقتدار قهرمان را نشان می‌داد
پرسپولیس در لیگ شانزدهم علاوه بر کسب بیشترین امتیاز، در چند شاخص مهم آماری نیز عملکرد قابل‌توجهی داشت. این تیم با ۲۰ پیروزی، بیشترین تعداد برد را ثبت کرد و تنها چهار بار شکست خورد؛ آماری که در کنار ۱۴ گل خورده، استحکام خط دفاعی سرخ‌پوشان را نشان می‌داد.
در سوی دیگر، استقلال و تراکتورسازی رقابت نزدیکی برای جایگاه دوم داشتند؛ رقابتی که در نهایت با اختلاف یک امتیاز به سود آبی‌پوشان تمام شد. با این حال، هیچ‌کدام نتوانستند به پرسپولیس نزدیک شوند و شاگردان برانکو با فاصله‌ای مطمئن جام قهرمانی را بالای سر بردند.
سال ۹۵ برای پرسپولیس نقطه عطفی در مسیر بازگشت به قله فوتبال ایران بود؛ تیمی که پس از نایب‌قهرمانی فصل قبل، این بار با اقتدار قهرمان شد و نشان داد ثبات فنی و مدیریتی می‌تواند فاصله‌ای جدی میان یک تیم و رقبایش ایجاد کند.
