امکان‌سنجی برای خالی کردن جیب، سکوت برای عصبانی کردن مشترک؛ شاهکار مشترک آسیاتک و ۱۹۵
داستان پرغصه توسعه فیبر نوری در کشور، مدت‌هاست که از مسیر «خدمت‌رسانی» خارج شده و به نمایشگاهی از بی‌تعهدی شرکت‌ها و بی‌عملی نهادهای ناظر تبدیل شده است.
ماجرای ثبت‌نام و پرداخت هزینه در شرکت آسیاتک از خردادماه، یکی از روشن‌ترین مصادیق این بی‌سامانی است؛ روزی که شرکت با یک «امکان‌سنجی» سریع، چراغ سبز را نشان داد و پول را به جیب زد، اما پس از گذشت ماه‌ها، خبری از کابل‌کشی و راه‌اندازی نشد.
به گزارش سرویس فناوری فرتاک نیوز؛ نکته دردناک‌تر ماجرا، نقش‌آفرینی سامانه ۱۹۵ (سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی) به‌عنوان نهاد ناظر است. نهادی که قرار بود حامی حقوق مصرف‌کننده باشد، به مجرایی برای تکرار ادعاهای پوشالی اپراتور تبدیل شده است. اپراتور پاسخ می‌دهد «تا آخر هفته سرویس تحویل می‌شود» و سازمان ناظر نیز بدون کوچک‌ترین راستی‌آزمایی یا اعمال ضمانت اجرایی، پرونده را به حال خود رها می‌کند. وقتی هفته‌ها می‌گذرد و از نصب خبری نمی‌شود، اعتراض مشترک با دیواری از بی‌تعهدی و پاسخ‌های کلیشه‌ای مواجه می‌گردد.
اینکه یک شرکت خصوصی به پشتوانه حاشیه‌امنِ ساختار نظارتی بتواند ماه‌ها پول مردم را بلوکه کند و در پاسخ به اعتراض‌ها تنها به وعده‌های توخالی بسنده کند، یعنی حقوق مصرف‌کننده در این بازار هیچ بهایی ندارد. وقتی ناظر قانونی عملاً نقش تماشاگر یا وکیل مدافع شرکت‌های بزرگ را بازی می‌کند، مردم می‌مانند و سرگردانی در کوچه‌پس‌کوچه‌های انحصاری که راه به جایی نمی‌برد.
