چند ساعت خوابیدن می‌تواند سلامت قلب شما را به خطر بیندازد؟
محققان رابطه‌ی واضحی بین مدت زمان خواب فرد و تعدادی از علائم حیاتی مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت نوع ۲ مشاهده کرده‌اند.
، سولویگ المستول، یکی از محققان حاضر در این مطالعه، می‌گوید: «با افزایش دانش در مورد مکانیسم‌های واقعی پیشرفت بیماری، احتمال درمان‌های اختصاصی‌تر و هدفمندتر افزایش می‌یابد.»
تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که خواب ناکافی خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت و چاقی را افزایش می‌دهد. در بسیاری از موارد، محققان گمان می‌کنند که بیماری زمینه‌ای باعث اختلالات خواب می‌شود، اما همچنین ممکن است که هم خواب خیلی کم و هم خواب خیلی زیاد در ایجاد بیماری نقش داشته باشند.
جامعه تحقیقاتی به دانش بیشتری در مورد ارتباط بین اختلالات خواب و بیماری‌های مختلف قلبی عروقی نیاز دارد.
المستال، استاد طب سالمندان و هماهنگ‌کننده‌ی حوزه‌ی تحقیقات استراتژیک (SRA) در مرکز EpiHealth در دانشگاه لوتون، می‌گوید: «ما از قبل می‌دانیم که پروتئین‌ها یا نشانگر‌های زیستی در خون وجود دارند که ارتباط نزدیکی با بیماری‌های قلبی عروقی و متابولیکی دارند. این یکی از اولین مطالعاتی است که به بررسی رابطه‌ی بین نشانگر‌های زیستی و اختلالات خواب می‌پردازد تا ببیند آیا ارتباطی وجود دارد یا خیر. الگوی بسیار پیچیده‌ای در پس پیشرفت بیماری وجود دارد. ما امیدواریم که بتوانیم اطلاعاتی در مورد مسیر‌های احتمالی پیشرفت بیماری ارائه دهیم.»
این مطالعه جدید از داده‌های SRA EpiHealth استفاده کرد که یک مطالعه جمعیتی روی ۲۵۰۰۰ نفر در سنین ۴۵ تا ۷۵ سال ساکن مالمو و اوپسالا انجام داد. نمونه‌های خون ذخیره شده در یک بانک زیستی از ۲۴۳۰ نفر که به سوالاتی در مورد خواب خود پاسخ داده بودند، تجزیه و تحلیل شد. حدود ۹۰٪ از شرکت‌کنندگان مدت زمان طبیعی می‌خوابیدند، در حالی که ۸٪ کمتر از شش ساعت در شب و ۴٪ بیش از نه ساعت می‌خوابیدند.
با کمک فناوری جدید و ویژه طراحی‌شده، اکنون می‌توان بسیاری از پروتئین‌های موجود در پلاسمای خون را به‌طور همزمان مطالعه کرد.
این مطالعه ۲۴۳ پروتئین مختلف مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی را بررسی کرد. پنج پروتئین در این مطالعه برجسته بودند: فولیستاتین (FS)، ماتریکس متالوپپتید-۹ (MMP۹)، گیرنده اوروکیناز (UPAR)، آدرنومدولین (ADM) و مولکول آسیب کلیوی (KIM).
سطح علائم حیاتی در افرادی که مدت خواب کوتاهی داشتند بالا بود، اما در طول خواب طبیعی کاهش یافت و در افرادی که بیش از نه ساعت خواب داشتند، دوباره افزایش یافت.
پیش از این، محققان ارتباطی بین پروتئین‌های ماتریکس متالوپپتید-۹ (MMB)، فولیستاتین و گیرنده‌های اوروکیناز و فعالیت التهابی در قلب پیدا کرده بودند. مولکول آسیب کلیوی KIM با عملکرد قلب مرتبط بوده است، در حالی که پروتئین آدرنومدولین با آپنه خواب و خطر سکته قلبی مرتبط بوده است.
المستول توضیح داد: «نتایج مطالعه‌ی مقطعی ما با نتایج انتشارات قبلی مطابقت خوبی دارد. ما کاندیدا‌هایی داریم که می‌توانند مکانیسم‌های احتمالی چگونگی ایجاد بیماری‌های قلبی عروقی مختلف را توضیح دهند، اما باید این موضوع را در مطالعات طولی دیگر تأیید کنیم و بررسی کنیم که آیا افراد در نقاط اندازه‌گیری مکرر، بیماری دارند یا خیر.»
او خاطرنشان کرد: «این نمونه‌ای از همکاری بین محققان دانشگاه لوند و دانشگاه اوپسالا است که در درجه اول بر درک مکانیسم‌هایی که منجر به ایجاد بیماری‌ها می‌شوند، تمرکز دارد. اما امیدوارم که در آینده این بخشی از توسعه درمان‌های بهتر و اهداف دارویی جدید باشد.»
