حفظ قدرت و تعادل با تمرین‌های مناسب در سنین بالاتر
کاهش عضلات با افزایش سن پدیده‌ای طبیعی است، اما با تمرین‌های مناسب می‌توان قدرت و تعادل را حفظ کرد. این موضوع برای استقلال حرکتی در سنین بالاتر اهمیت دارد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ از میانه دهه ۳۰ زندگی، بدن به‌تدریج شروع به از دست دادن عضلات می‌کند؛ این روند با افزایش سن شتاب می‌گیرد و می‌تواند توانایی انجام فعالیت‌های روزمره را تحت تأثیر قرار دهد. اما با تمرین‌های مناسب می‌توان با این تغییرات مقابله کرد و استقلال حرکتی را برای مدت طولانی‌تری حفظ نمود.
از دست دادن عضلات از چه سنی شروع می‌شود؟
مطابق گزارش‌های آموزشی، کاهش توده عضلانی ممکن است از میانه دهه ۳۰ زندگی آغاز شود و به‌طور میانگین سالانه بین یک تا دو درصد باشد. در دهه‌های ۶۰ و ۷۰، این روند ممکن است به حدود سه درصد در سال برسد؛ هرچند که سرعت تغییرات در افراد مختلف متفاوت است.
با افزایش سن، نه‌تنها عضلات تحت تأثیر قرار می‌گیرند، بلکه توان انفجاری، ظرفیت هوازی، انعطاف‌پذیری مفاصل و تعادل نیز ممکن است کاهش یابد. این تغییرات می‌توانند انجام کارهایی مانند بلند کردن اشیاء، خم شدن، باز کردن درب شیشه‌ها و راه رفتن با اطمینان را دشوارتر نمایند.
تمرین‌هایی که به حفظ استقلال حرکتی کمک می‌کنند
تمرین‌های آمادگی جسمانی عملکردی بر حرکاتی تمرکز دارند که در زندگی روزمره به آن‌ها نیاز داریم؛ شامل نشستن و برخاستن، خم شدن، چمباتمه زدن، بالا بردن دست‌ها، حمل اشیاء و حفظ تعادل.
این تمرین‌ها با توجه به شرایط هر فرد می‌توانند به حفظ قدرت عضلانی، بهبود دامنه حرکتی و افزایش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کنند.
قدرت دست‌ها چه ارتباطی با سلامت دارد؟
قدرت پنجه دست نه‌تنها برای باز کردن درب شیشه‌ها یا بلند کردن قابلمه اهمیت دارد، بلکه در پژوهش‌های سلامت به‌عنوان یکی از نشانه‌های وضعیت کلی عملکرد عضلات و سلامت عمومی مورد بررسی قرار می‌گیرد. سرعت راه رفتن و توانایی حفظ تعادل نیز می‌توانند اطلاعات مهمی درباره وضعیت عملکردی افراد، به‌خصوص در سنین بالاتر، ارائه دهند.
ضعیف بودن قدرت پنجه به‌تنهایی نشانه‌ای از ابتلا به بیماری خاصی نیست و باید در کنار سایر شاخص‌های سلامت ارزیابی گردد.
از همین امروز شروع کنید
برای حفظ توانایی‌های حرکتی لازم نیست منتظر سالمندی بمانید. تمرین‌های قدرتی متناسب با توان فرد، فعالیت‌های هوازی، تمرینات تعادلی و حرکات افزایش‌دهنده انعطاف‌پذیری می‌توانند به‌عنوان بخشی از برنامه فعالیت بدنی در سنین مختلف در نظر گرفته شوند.