تنفس سخت در تهرانِ خاکستری؛ هوای ناسالم و غیبت معنادار کارگروه اضطرار
با قرار گرفتن شاخص هوای تهران در آستانه وضعیت ناسالم، تعلل مسئولان در تشکیل کارگروه اضطرار و اتکای صرف به تعطیلیهای دقیقه نودی، سلامت شهروندان را بار دیگر به حاشیه رانده است.
با ورود به نیمه دوم پاییز و تشدید پدیده وارونگی دما (اینورژن)، آسمان تهران و کلانشهرهای صنعتی بار دیگر زیر لایهای سنگین از آلایندهها فرو رفته است. با این حال، آنچه بیش از خودِ آلودگی، صدای شهروندان و کارشناسان محیطزیست را درآورده، واکنش کند و منفعلانه دستگاههای اجرایی در قبال این بحران تکراری است.
تعلل در تصمیمگیریهای پیشگیرانه: طبق روال سالهای گذشته، تشکیل جلسات کارگروه اضطرار آلودگی هوا اغلب زمانی رخ میدهد که شاخصها از مرز بحران عبور کردهاند و عملاً تصمیمی جز تعطیلی مقطعی مدارس باقی نمانده است؛ در حالی که کنترل منابع متحرک آلاینده و نظارت بر واحدهای صنعتی حریم شهر نیازمند اقدام پیشگیرانه است.
سردرگمی خانوادهها و دانشآموزان: نبود اطلاعرسانی بهموقع و شفاف درباره وضعیت فعالیت مدارس و ادارات در روزهای ناسالم، علاوهبر تهدید سلامت کودکان و سالمندان، برنامهریزی روزمره خانوادهها را نیز با اختلال جدی روبهرو کرده است.
فراموشی تکالیف قانون هوای پاک: منتقدان بر این باورند که اتکای صرف به «باد و باران» و تعطیلیهای دقیقه نودی، نشاندهنده بیعملی دستگاهها در اجرای تکالیف قانون هوای پاک، نوسازی ناوگان حملونقل عمومی و برخورد با سوختهای غیراستاندارد است.