گذشت روزها در سایه بی‌خبری؛ سرنوشت بررسی پرونده جانبازی رئیس فراکسیون ایثارگران به کجا رسید؟

با گذشت چندین روز از انتشار اظهارات ویدیویی سردار محمد طالبی، از فرماندهان دوران دفاع مقدس، درباره ثبت «جانبازی ۷۰ درصد» برای فتح‌الله حسینی، نماینده مجلس و رئیس فراکسیون ایثارگران، همچنان هیچ توضیح رسمی یا شفاف‌سازی از سوی نهادهای ذی‌ربط ارائه نشده است. این سکوت چندروزه در حالی ادامه دارد که افکار عمومی و بخشی از جامعه ایثارگران، انتظار دارند نهادهای نظارتی و بنیاد شهید درباره صحت‌وسقم این ادعاها و سلامت فرآیندهای اداری پاسخگو باشند.

چندین روز از زمانی که اظهارات ویدیویی سردار محمد طالبی، از فرماندهان دوران دفاع مقدس، درباره درصد جانبازی فتح‌الله حسینی (نماینده قصرشیرین، سرپل‌ذهاب و گیلانغرب) در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها دست‌به‌دست شد، می‌گذرد. با وجود بازتاب گسترده این موضوع و حساسیت بالای جامعه نسبت به عدالت در توزیع امتیازات ایثارگری، فضای رسمی کشور در قبال این موضوع در سکوت مطلق به سر می‌برد؛ سکوتی که خود به پرسش اصلی افکار عمومی تبدیل شده است.

۱. انتظار برای پاسخگویی و شائبه مصونیت مناصب قدرت

از نگاه منتقدان و فعالان رسانه‌ای، گذشت زمان بدون ارائه هیچ‌گونه توضیحی از سوی مراجع رسمی، این تصور را در ذهن شهروندان تقویت می‌کند که جایگاه نمایندگی مجلس و ریاست بر فراکسیون ایثارگران، نوعی حاشیه امن در برابر نظارت عمومی ایجاد کرده است.

معترضان تأکید می‌کنند که موضوع مورد بحث، یک مسئله شخصی معمولی نیست؛ چرا که ثبت درصد جانبازی بالای ۵۰ درصد، مشمول تسهیلات و امتیازات قابل توجهی (از جمله سهمیه‌های ویژه و واردات خودرو) است و خود آقای حسینی به عنوان رئیس فراکسیون ایثارگران در خط مقدم پیگیری این امتیازات قرار دارد. از همین رو، منتقدان معتقدند که تأخیر چندروزه در شفاف‌سازی، به سرمایه اعتماد عمومی و جایگاه ایثارگران واقعی آسیب می‌زند.

۲. چرا نهادهای مسئول تاکنون واکنشی نشان نداده‌اند؟

در تحلیل چرایی این سکوت چندروزه از سوی نهادهایی همچون بنیاد شهید و امور ایثارگران، هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان و خود این نماینده مجلس، چند دیدگاه و عامل مختلف مطرح است:

سیاست «صبر و گذر زمان» در برابر حواشی: برخی تحلیلگران سیاسی بر این باورند که در بسیاری از پرونده‌های جنجالی، نهادهای اداری و چهره‌های سیاسی ترجیح می‌دهند به جای ورود به جدل‌های رسانه‌ای، با سکوت منتظر بمانند تا تب موضوع در شبکه‌های اجتماعی فروکش کند و خبرهای جدید جایگزین آن شود.

محدودیت‌های قانونی درباره اسناد پزشکی: از منظر حقوقی، پرونده‌های کمیسیون‌های پزشکی و جزئیات جراحات ایثارگران جزو اطلاعات محرمانه شخصی محسوب می‌شود. بر این اساس، بنیاد شهید یا نهادهای نظامی قانوناً مجاز نیستند بدون رضایت فرد یا دستور مرجع قضایی، جزئیات پرونده پزشکی یک شهروند یا نماینده را منتشر کنند.

اتکا به سوابق رسمی و عدم نیاز به توضیح: در سوی مقابل، نزدیکان و منابع حامی فتح‌الله حسینی با اشاره به سوابق منتشرشده از او (از جمله حضور در جبهه‌های غرب و جنوب از ابتدای جوانی در عضویت سپاه پاسداران)، معتقدند سوابق حضور او در جنگ روشن است و طرح چنین مسائلی را ناشی از رقابت‌ها یا تخریب‌های سیاسی می‌دانند که نیازی به پاسخگویی روزمره ندارد.

۳. ضرورت شکستن سکوت برای حفظ اعتبار نهادها

با وجود ملاحظات حقوقی یا سیاسی، تجربه نشان داده است که بی‌اعتنایی طولانی‌مدت به افکار عمومی، گرهی از ابهامات باز نمی‌کند. در شرایطی که یک فرمانده شناخته‌شده دوران جنگ به صورت علنی نسبت به نحوه تعیین درصد جانبازی یک نماینده مجلس انتقاد کرده است، شکستن این سکوت و ارائه یک گزارش شفاف از سوی هیئت نظارت بر رفتار نمایندگان یا اعلام آمادگی خود نماینده برای بررسی مجدد پرونده، می‌تواند به تمامی گمانه‌زنی‌ها پایان دهد و نشان دهد که قانون برای همه شهروندان به صورت یکسان اجرا می‌شود.