راهکارهای ساده برای خلاص شدن از خلط و ترشح پشت حلق
اگر ترشحات هنگام خواب آزاردهندهتر میشوند، کمی بالاتر قرار دادن سر و بالاتنه ممکن است به کاهش تجمع ترشحات در گلو کمک کند. این روش به ویژه در افرادی که رفلاکس معده نیز دارند میتواند مفید باشد. در صورت وجود رفلاکس، بهتر است از خوردن غذا در ۳ ساعت پیش از خواب نیز خودداری شود.
ترشح پشت حلق زمانی رخ میدهد که مخاط تولید شده در بینی و سینوسها به سمت عقب حرکت کند و وارد گلو شود. این وضعیت ممکن است با احساس وجود خلط در گلو، صاف کردن مکرر گلو، سرفه، گرفتگی صدا و تحریک یا درد گلو همراه باشد.
ترشح پشت حلق یک بیماری مستقل نیست و معمولا در پی عواملی مانند آلرژی، سرماخوردگی، التهاب سینوسها و رفلاکس معده ایجاد میشود. به همین دلیل، انتخاب روش مناسب برای کنترل آن به شناسایی علت زمینهای بستگی دارد.
۱. شست و شوی بینی با محلول نمکی
اسپری سالین یا شست و شوی بینی با محلول نمکی میتواند به خارج شدن مخاط اضافی، کاهش گرفتگی و پاک شدن مواد حساسیت زا از مجاری بینی کمک کند. برای شست و شوی بینی باید از آب مقطر یا استریل، یا آب جوشانده و سپس سرد شده استفاده کرد. آب شیر، حتی اگر برای نوشیدن سالم باشد، نباید مستقیما برای این کار به کار رود. وسیله شست و شو نیز باید پس از استفاده تمیز و کاملا خشک شود.
۲. نوشیدن آب به اندازه کافی
کم آبی بدن میتواند مخاط را غلیظتر کند و دفع آن را دشوار سازد. نوشیدن آب کافی در طول روز به حفظ رطوبت بدن و روانتر شدن ترشحات کمک میکند. البته نوشیدن آب بیش از نیاز بدن، درمان مستقلی برای ترشح پشت حلق نیست.
۳. اصلاح وضعیت خواب
اگر ترشحات هنگام خواب آزاردهندهتر میشوند، کمی بالاتر قرار دادن سر و بالاتنه ممکن است به کاهش تجمع ترشحات در گلو کمک کند. این روش به ویژه در افرادی که رفلاکس معده نیز دارند میتواند مفید باشد. در صورت وجود رفلاکس، بهتر است از خوردن غذا در ۳ ساعت پیش از خواب نیز خودداری شود.
۴. تنظیم رطوبت هوای اتاق
هوای بسیار خشک ممکن است مخاط بینی و گلو را تحریک کند. استفاده از دستگاه بخور سرد در محیط خشک میتواند به حفظ رطوبت مجاری تنفسی کمک کند؛ با این حال، رطوبت بیش از حد و دستگاه کثیف میتوانند زمینه رشد کپک و تشدید آلرژی را فراهم کنند. مخزن دستگاه باید مرتب تمیز و آب آن طبق دستور سازنده تعویض شود.
۵. انتخاب دارو متناسب با علت
در صورت ارتباط ترشح پشت حلق با آلرژی، آنتی هیستامینهایی مانند ستیریزین، لوراتادین یا فکسوفنادین ممکن است به کاهش علائم کمک کنند. اسپریهای کورتونی بینی نیز در برخی موارد رینیت آلرژیک موثر هستند. داروهایی مانند گایافنزین میتوانند به رقیق شدن مخاط کمک کنند، اما برای همه افراد ضروری نیستند.
اسپریها و قطرههای ضد احتقان بینی نیز باید با احتیاط مصرف شوند؛ استفاده طولانیتر از ۳ روز از انواعی مانند اکسی متازولین ممکن است گرفتگی بینی را تشدید کند. افراد مبتلا به فشار خون بالا یا بیماریهای زمینهای نیز باید پیش از مصرف داروهای ضد احتقان خوراکی با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
اگر علائم بیش از ۱۰ روز ادامه پیدا کند، پس از بهبود دوباره شدیدتر شود یا با تب بالا، درد شدید صورت، تنگی نفس یا مشکل در بلع همراه باشد، ارزیابی پزشکی ضروری است. ترشح پشت حلق مداوم نیز نیازمند بررسی علت زمینهای، از جمله آلرژی، سینوزیت یا رفلاکس است.