عواقب داروهای کاهش وزن بر کمبود تغذیه‌ای در کودکان و نوجوانان
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که داروهای کاهش وزن نظیر «اوزمپیک» و «زپ‌باند» می‌توانند منجر به کمبودهای تغذیه‌ای در کودکان و نوجوانان شوند. این موضوع اهمیت مدیریت تغذیه در این گروه سنی را مورد تأکید قرار می‌دهد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ به گزارش سلامت‌نیوز به نقل از هلث دی نیوز، نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که از هر ۶ کودک که برای آنها داروی GLP-۱ تجویز می‌شود، یک نفر ممکن است به کمبود تغذیه‌ای دچار شود.
محققان دریافتند که کمبود ویتامین D در بیش از ۱۲ درصد از این کودکان ظرف یک سال پس از آغاز درمان با GLP-۱ شایع‌ترین مشکل بوده است.
«جاستین رایدر»، نویسنده اصلی این تحقیق و معاون بخش تحقیقات در بیمارستان کودکان رابرت اچ. لوری در شیکاگو، اظهار داشت: «امید داریم یافته‌های ما اهمیت مدیریت پیش‌دستانه تغذیه هنگام تجویز داروهای GLP-۱ برای کودکان را بیشتر نمایان کند تا به‌جای انتظار برای تشخیص کمبود تغذیه‌ای، اقدام‌های لازم انجام شود.»
او همچنین گفت: «با درک خطرات موجود، می‌توانیم بهتر از آسیب به کودکانی که در یک دوره حیاتی از زندگی خود تحت درمان با GLP-۱ هستند، پیشگیری کنیم.»
داروهای «گلوکاگون-مانند پپتید-۱» (GLP-۱) به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می‌کنند، همچنین می‌توانند اشتها را کاهش داده و سرعت هضم غذا را پایین بیاورند.
کودکان برای رشد و توسعه سالم به وعده‌های غذایی مغذی نیاز دارند، و نگرانی‌ها پیرامون کاهش اشتها به‌دلیل داروهای GLP-۱ در این زمینه مطرح شده است.
رایدر بیان کرد: «با گسترش استفاده از داروهای GLP-۱ در کودکان، باید خطرات ممکن در دوران رشد و بلوغ را درک کنیم.»
او افزود: «مواد مغذی نظیر ویتامین D، آهن و کلسیم در این دوره اهمیت ویژه‌ای دارند، زیرا کمبود آنها می‌تواند تأثیرات ماندگاری بر سلامت اسکلتی و رشد کلی بدن بگذارد.»
این مطالعه داده‌های پرونده‌های بیمه‌ای بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ را بررسی کرد و بیش از ۲۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۷ سالهای را شناسایی کرد که داروی GLP-۱ دریافت کرده بودند. میانگین سنی این گروه ۱۵ سال بوده و تقریبا ۶۳ درصد آنها مبتلا به چاقی تشخیص داده شده بودند.
نتایج نشان داد که در یک سال، ۱۷ درصد این کودکان دچار حداقل یک نوع کمبود تغذیه‌ای یا مشکل مرتبط با تغذیه شده‌اند.
حدود ۱۲ درصد از آنها به کمبود ویتامین D دچار بودند که می‌تواند منجر به بیماری راشیتیسم شود. همچنین، کم‌خونی تغذیه‌ای و کم‌خونی ناشی از فقر آهن به ترتیب ۱.۶ و ۱.۴ درصد از کودکان را تحت تأثیر قرار داده است.
رایدر تصریح کرد: «زمانی که درمان با داروهای GLP-۱ آغاز می‌شود، حمایت تغذیه‌ای می‌بایست نقش مهمی ایفا کند. اما ما در این مطالعه مشاهده کردیم که تنها ۵ درصد از بیماران ظرف ۳۰ روز و کمتر از ۲۵ درصد آنها ظرف ۶ ماه، مشاوره تغذیه‌ای دریافت کرده‌اند.
