وزن طبیعی، تضمین‌کننده سلامت نیست!/ خطر دیابت در کمین افراد لاغر

دانشمندان دانشگاه گوتنبرگ نشان داده‌اند که یک اختلال متابولیک «پنهان» ممکن است در مقیاس ظاهر نشود، اما خطر ابتلا به دیابت و سایر بیماری‌ها را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. یافته‌های این مطالعه در مجله Nature Medicine (Nat Med) منتشر شده است.

نویسندگان یک شاخص جدید - شاخص توده بدنی متابولیک (MetBMI) - را پیشنهاد کردند که نه تنها قد و وزن، بلکه نشانگر‌های بیولوژیکی متابولیسم را نیز در نظر می‌گیرد. برخلاف BMI سنتی (معیار وزن نسبت به قد)، MetBMI عملکرد متابولیک، بافت چربی و تأثیر میکروبیوم روده را منعکس می‌کند.

محققان داده‌های سلامت و نمونه‌های خون ۱۴۰۸ نفر را تجزیه و تحلیل کردند و یک امضای مولکولی مشخص از اختلال عملکرد متابولیک - مجموعه‌ای از متابولیت‌های در گردش مرتبط با فرآوری مواد غذایی و فعالیت باکتری‌های روده - را شناسایی کردند. بر اساس این داده‌ها، آنها الگوریتم MetBMI را توسعه دادند که سپس روی یک گروه مستقل متشکل از ۴۶۶ نفر آزمایش شد.

مشخص شد که MetBMI در پیش‌بینی خطر دیابت نوع ۲، بیماری کبد چرب و سندرم متابولیک به طور قابل توجهی دقیق‌تر از BMI استاندارد است. افرادی که MetBMI آنها بالاتر از حد انتظار برای وزن بدنشان بود، ۲.۶ برابر بیشتر احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ و تا پنج برابر بیشتر احتمال ابتلا به سندرم متابولیک داشتند، حتی اگر وزن آنها در محدوده طبیعی باقی بماند.

علاوه بر این، دانشمندان ارتباطی بین MetBMI و میکروبیوم روده کشف کردند: مقادیر بالاتر با تنوع باکتریایی کمتر و توانایی کمتر میکروفلور در تجزیه فیبر غذایی مطابقت داشت. این نشان دهنده نقش احتمالی رژیم غذایی و فعالیت بدنی در بهبود سلامت متابولیک بدون لزوماً افزایش کاهش وزن است.