خواب بد، شنوایی را به خطر می‌اندازد

محققان چینی از دانشگاه پزشکی نیروی هوایی دریافته‌اند که اختلالات خواب و کاهش شنوایی ممکن است با مکانیسم‌های بیولوژیکی مشترکی مرتبط باشند. این موضوع در مقاله‌ای که در مجله Neuroscience منتشر شده است، بیان شده است.

خواب نقش کلیدی در حفظ سلامت جسمی و روانی دارد. خواب حافظه را بهبود می‌بخشد، عملکرد شناختی را ارتقا می‌دهد، مغز را سم‌زدایی می‌کند، تعادل هورمونی را تنظیم می‌کند و از سلامت قلب و عروق پشتیبانی می‌کند. همچنین مشخص است که اختلالاتی مانند بی‌خوابی، آپنه خواب و اختلال حرکت دوره‌ای اندام می‌تواند بر شنوایی تأثیر منفی بگذارد.

دانشمندان یک متاآنالیز از مطالعات منتشر شده قبلی انجام دادند و دریافتند که مراحل مختلف خواب، پردازش صدا را به طور متفاوتی تحت تأثیر قرار می‌دهند. به عنوان مثال، در طول خواب بدون حرکت سریع چشم (NREM)، درک صدا به طور قابل توجهی قوی‌تر از خواب REM است. این ممکن است توضیح دهد که چرا افراد مبتلا به کم شنوایی در به خواب رفتن مشکل دارند: آنها نسبت به سر و صدای پس زمینه حساس‌تر هستند، که در خواب آرام اختلال ایجاد می‌کند.

علاوه بر این، کمبود خواب مزمن ممکن است خطر ابتلا به کم‌شنوایی درازمدت را افزایش دهد. در حالی که مکانیسم‌های دقیق پشت این رابطه هنوز مشخص نشده است، متخصصان در حال حاضر به تأثیر مثبت خواب‌درمانی بر سلامت شنوایی اشاره می‌کنند.

نویسندگان این مطالعه همچنین تأکید می‌کنند که اختلالات خواب و شنوایی می‌توانند یکدیگر را تشدید کنند و یک چرخه معیوب ایجاد کنند. کم‌شنوایی اغلب منجر به انزوای اجتماعی و افسردگی می‌شود که به نوبه خود خواب را مختل می‌کند. خواب نامناسب همچنین می‌تواند احساس وزوز گوش را افزایش دهد و آن را برجسته‌تر کند.