تخلف پرسپولیس و استقلال هرسال تکرار می شود
اوایل هفته جاری دو باشگاه پرسپولیس و استقلال تصمیم گرفتند به همکاریشان با همراه اول پایان بدهند و قرارداد اسپانسری جدید را با اپراتور دوم یعنی ایرانسل منعقد کنند. حتی نامه توافق سهجانیه این شرکت و سرخابیها نیز در رسانهها منتشر شد و به این ترتیب از حالا به بعد لوگوی این اپراتور روی پیراهن بازیکنان پرسپولیس و استقلال درج خواهد شد.
این البته غیر از مساله سامانه پیامکی 3090 است که همچنان به قوت خودش باقی است. مساله مهم در این میان به اصرار عجیب و غیرحرفهای مسوولان دو باشگاه به داشتن یک حامی مالی مشترک مربوط میشود؛ آنچه در عرف فوتبال جهان و مطابق قوانین کشورهای پیشرفته و صاحب فوتبال «ممنوع» است، اما در ایران به سادگی انجام میگیرد!
بررسی شرایط اسپانسری در معتبرترین لیگهای جهان به وضوح نشان میدهد در سطح اول فوتبال باشگاهی اسپانیا، انگلستان و آلمان حتی یک مورد هم پیدا نمیشود که دو باشگاه یک اسپانسر مشترک داشته باشند و اسم یک برند واحد روی لباس آنها دیده شود. کافی است مثلا عنوان «بوندسلیگا 18-2017» را سرچ کنید تا در صفحه ویکیپدیای این مسابقات اسپانسر تمام تیمهای حاضر را ببینید. قطعا ظرف کمتر از یک دقیقه اطمینان خواهید یافت که هیچ دو تیمی در این لیگ حامی مالی مشترک ندارند. این در حالی است که کشور آلمان بخشی از مشهورترین، ثروتمندترین و معتبرترین برندهای تجاری جهان را در اختیار دارد. به نظر شما آیا مثلا برای «بنز» کار سختی بود که اسپانسری کل تیمهای حاضر در بوندسلیگا را در اختیار بگیرد و اسمش روی پیراهن همه تیمها باشد؟
اینکه هیچ دو باشگاهی نمیتوانند اسپانسر مشترک داشته باشند به خاطر این است که در بزنگاههای مهم، شائبه تقلب در کار نباشد. مثلا ممکن است تیم دوم یک اسپانسر در حال سقوط به دسته پایینتر باشد و در هفتههای پایانی به مصاف تیم اول اسپانسر برود. در این صورت این شائبه میتواند وجود داشته باشد که برند مزبور از تیم قدرتمندتر بخواهد مانع از سقوط شریک مالی ضعیفترش شود. همین ظرافتهاست که بین فوتبال حرفهای جهان و فوتبال ما فاصله میاندازد.
البته نباید آنقدرها از ماجرای اسپانسر مشترک سرخابیها تعجب کرد، وقتی در فوتبال ایران تخلفی به مراتب بزرگتر از این یعنی حضور دو باشگاه پرقدرت با مالکیت یکسان در یک رده وجود دارد. در حقیقت پرسپولیس و استقلال در حالی در مسابقات لیگ برتر حاضر هستند که وزارت ورزش مالک هر دوی آنهاست و رییس مجمع هر دو، شخص وزیر است! مسلما این شرایط در هیچ لیگ معتبری پذیرفتنی نیست، اما در ایران رخ داده و حتی به این زودیها قرار هم نیست تغییر کند.