۷ نشانه که میگوید رابطه شما با گوشی ناسالم است
رواندرمانگران میگویند رابطه ما با تلفن همراه تنها یک عادت تکنولوژیک ساده نیست، بلکه میتواند بازتابی از وضعیت روانی و میزان اضطرابی باشد که در زندگی روزمره تجربه میکنیم.
به نقل از هافپست، شیوه استفاده از گوشی هوشمند گاهی سرنخهایی مهم درباره آنچه در درون ما میگذرد ارائه میدهد. برخی عادتهای بهظاهر معمول، از اسکرول بیوقفه گرفته تا نگرانی شدید هنگام خاموش شدن گوشی، ممکن است نشانههایی از اضطراب پنهان باشند.
تاشا بیلی، رواندرمانگر ساکن لندن و نویسنده کتاب «گفتوگوی واقعی»، میگوید زمانی که فرد دچار اضطراب میشود، بدن وارد وضعیت «جنگ یا گریز» میشود و از آنجا که موبایل به بخش جداییناپذیر زندگی تبدیل شده، این واکنش اغلب در نحوه تعامل با گوشی دیده میشود.
کارشناسان ۷ نشانه رایج را به عنوان علائم احتمالی رابطه ناسالم با تلفن همراه معرفی میکنند.
نخست، اسکرول بیپایان یا «دوماسکرولینگ» است؛ عادتی که شامل مرور مداوم اخبار منفی یا مطالب نگرانکننده میشود. به گفته متخصصان، افراد در جستوجوی قطعیت به این چرخه وارد میشوند، اما بمباران اطلاعات منفی میتواند اضطراب را تشدید کند. حتی مصرف بیش از حد محتوای سرگرمکننده نیز گاهی راهی برای فرار از استرسهای زندگی است.
دوم، «دومسرچینگ» یا جستوجوی افراطی موضوعات اضطرابآور است. باز کردن دهها صفحه درباره علائم بیماری یا سناریوهای بدبینانه میتواند تلاشی برای کسب اطمینان باشد، اما اغلب نتیجه معکوس دارد.
سوم، استفاده از گوشی برای اجتناب از تعاملات واقعی است. برخی افراد هنگام مواجهه با موقعیتهای اجتماعی استرسزا، وانمود میکنند در حال پاسخدادن به پیام هستند تا از گفتوگو فرار کنند.
چهارم، ناتوانی در کنار گذاشتن گوشی حتی هنگام خواب، ورزش یا جلسات کاری است. درمانگران میگویند اگر موبایل یک انسان بود، چنین رابطهای «نگرانکننده» تلقی میشد.
پنجم، پاسخ فوری و وسواسگونه به اعلانهاست. این رفتار میتواند مرزهای شخصی را از بین ببرد و فرد را در حالت آمادهباش دائمی نگه دارد.
ششم، اجتناب افراطی از تماس تلفنی و ترجیح همیشگی پیامک است که ممکن است ریشه در اضطراب اجتماعی داشته باشد.
و در نهایت، وحشت شدید هنگام قطع اینترنت یا اتمام باتری گوشی میتواند نشانه وابستگی اضطرابی باشد، بهویژه اگر این نگرانی صرفاً به دلیل ناتوانی در چککردن شبکههای اجتماعی باشد.
متخصصان تأکید میکنند وابستگی به گوشی موضوعی شرمآور نیست، زیرا این ابزارها عمداً برای جلب توجه طراحی شدهاند. با این حال، ایجاد مرزهای مشخص، خاموشکردن اعلانها، محدود کردن زمان استفاده و رسیدگی به سلامت روان از طریق خواب کافی، فعالیت بدنی و در صورت لزوم مراجعه به درمانگر میتواند به کاهش اضطراب و برقراری رابطهای سالمتر با فناوری کمک کند.
