پیروزی تاریخی والیبال ایران در خانه ژاپن؛ طلا با طعم انتقام

به گزارش فرتاک نیوز؛ خبرآنلاین: در میان تمام مدال‌های طلای ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، طلای والیبال داستانی منحصر به فرد دارد. این مدال نه تنها تنها طلای رشته‌های تیمی ایران بود، بلکه تنها طلا در رشته‌های توپی نیز محسوب می‌شود و حلاوت انتقام را به همراه دارد.

ژاپن تیمی بود که در ماه‌های اخیر بارها مقابل ایران قرار گرفته و آخرین شکست را در فینال قهرمانی آسیا به ایران تحمیل کرده بود. این ناکامی‌ها باعث شد تا خیلی‌ها انتظار نداشته باشند که پسران روبرتو پیاتزا در مهم‌ترین میدان قاره و آن هم در خانه حریف، بتوانند عمل‌کرد بهتری داشته باشند. اما ناگویا داستان متفاوتی را رقم زد.

ایران در مسیر فینال، پس از یک‌چهارم نهایی نفسگیر و پیروزی نزدیک برابر کره جنوبی، به مرحله بعد صعود کرد. این برد نشان‌دهنده قدرت قهرمانی نبود و تردیدهایی درباره ادامه مسیر وجود داشت. اما در فینال، پسران پیاتزا بهترین نسخه خود را به نمایش گذاشتند.

حریف ژاپن، میزبان بود و سالن مملو از تماشاگران بود. حدود ۵ هزار هوادار ژاپنی از آغاز تا پایان بازی به تشویق پرداخته و هیچ لحظه‌ای از هیجان دست نکشیدند. فضایی که قرار بود به زحمت برای ایران تبدیل شود، در نهایت به صحنه جشن والیبال ایران بدل گردید. وقتی آخرین توپ به زمین نشست، سالن ناگویا ساکت شد.

این پیروزی به عنوان یکی از شیرین‌ترین لحظات برای والیبال ایران به شمار می‌رود. شکست دادن ژاپن در خانه‌اش، پس از تمامی ناکامی‌ها، یک انتقام به یادماندنی بود. با این قهرمانی، والیبال ایران برای چهارمین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی به مقام قهرمانی رسید، اما این بار به دلیل شرایط و رقیب، طعمی متفاوت داشت.

ژاپن، در خانه خودش، آخرین مانع برای کسب طلا بود و پسران پیاتزا این بار اجازه ندادند که این مدال از دستانشان خارج شود. این طلا، تنها یک مدال نبود، بلکه پاسخی به تمام ناکامی‌های اخیر و شکست‌های تلخ بود. جذاب‌ترین بخش ماجرا این است که تیمی که در یک‌چهارم نهایی به سختی از سد کره جنوبی عبور کرده بود، در فینال توانست غول چشم‌بادامی را در خانه‌اش شکست دهد. این همان چیزی است که قهرمانی را شیرین می‌کند، گذر از سختی‌ها برای کسب طلا.

چهارمین طلای والیبال ایران در بازی‌های آسیایی به دست آمد، اما این بار طلا فقط طلا نبود. ۲۴ عیار بود، با طعم انتقام، در خانه ژاپن و مقابل ۵ هزار تماشاگر که در نهایت مجبور به سکوت شدند.

در میان تمام طلاهای ایران در ناگویا، کمتر مدالی به اندازه طلای والیبال، هم ارزش تاریخی داشته و هم چنین مزه شیرینی از انتقام ورزشی را ارائه می‌دهد.