اصفهان| درسهای جشنواره فیلم کودک برای فیلمسازان ایرانی؛ آیا فیلمهای امروزی خانواده محورند؟
جشنواره بینالمللی کودک و نوجوان با وجود کمیها و کاستیهایش سی و دومین دوره خود را پشت سر گذاشته و برای بازماندگان خود خاطرهای شاد و تجربهای بزرگ برجای گذاشت.
از اصفهان، جشنواره کودک، نامی آشنا و سرشار از شور و نشاط کودکانه که تمام شادابیاش را مدیون واژه کودک و کودکان است.
نظم، عاملی است که در هر جا رخ بنماید همه چیز به بهترین شکل خود اتفاق میافتد و شاید بعد از جشنواره فیلم فجر، جشنواره کودک و نوجوان است که هر سال برگزار میشود.
کارگردانان و تهیهکنندگان متعددی با آثار متفاوت امسال در جشنواره حضور یافتند اما نکته قابل توجه آن استقبال فراوان مردم از فیلمهای ژانر دفاع مقدس چون «منطقه پرواز ممنوع» و «23 نفر» بود که این استقبال در نخستین روزهای جشنواره این فیلمها را به سانس فوقالعاده رساند.
از دیگر فیلمهای پر مخاطب جشنواره میتوان به تورنا2 و بازیوو اشاره کرد.
در این میان شاید بد نباشد که یادی کنیم از فیلمهایی چون «دزد عروسکها» و «قصههای مجید» و از کارگردانانی که عشق و علاقه ویژهای به فرهنگ ملی و میهنی خود داشتند.
میدانیم که کودکان امروز کودکان دهه 60 و 70 نیستند، اما این را هم میدانیم که کودک، کودک است و محتوای خوب و بد را به خوبی میآموزد و جلوی چشمانمان تکرار میکند.
پس چه خوب بود که عاملان و سازندگان فیلمهای کودک تمرکز خود را از درآمد و سود و منفعت و یا پیامهای اخلاقی سطحی بر روی نیازهای متفاوت مخاطب به ویژه با محوریت خانواده تغییر میدادند؛ چرا که امروزه تلاشهای فراوانی برای ایجاد فاصله میان فرزندان و خانوادهها میشود و چه بسیار جای فیلمهایی چون «قصههای مجید» در سینمای کودک و نوجوان خالی است. نوجوانی که یکی از آرزوهایش آوردن خنده بر لبهای بیبی بود و یا درباره فیلم «دزد عروسکها»، اکبر عبدی با آنکه دیگر پا به سن گذاشته است اما همچنان برای مخاطبان دهه 60 و 70 همان نوجوان بانمک دزد عروسکها است و هرگاه نام این فیلم میآید بچههای آن دوره با افتخار از آن یاد میکنند.
حال با توجه به تغییر رویه فیلمهای امروزی این سوال برایمان به وجود میآید، آیا فیلمهای کنونی خانواده محورند؟ آیا با آنکه برای آموزش نکات مثبت تلاش میشود نکات منفی در فیلمها بیشتر ذهن مخاطب را به خود مشغول نمیکند؟ و هزاران سوال دیگر که متولیان فیلمسازی باید برای ارتقای سطح آثار خود به آن پاسخ دهند.
از دیگر مشکلات سینمای کودک و نوجوان نگاه گیشهمحور به سینما است که همین دیدگاه خود عاملی برای ترویج فیلمهای بیمحتوا شده است که هیچ بخش از فرهنگ غنی و تمدن پربار این مرز و بوم را به تصویر نمیکشند. نگاهی که تنها میتوان آن را در یک موضوع خلاصه کرد؛ سود و درآمد.
این در حالی است که سینمای کودک جایی برای پارو کردن پول نیست، چراکه عوامل زیادی در موفقیت آن در گیشه موثر است. سینمایی که این روزها مخاطبان کودک در آن جای خود را به مخاطبان نوجوان و بزرگسال دادهاند.