چرا همه نوزادان به مادر خود دلبستگی ندارند؟
کروتوفسکی، متخصص ژنتیک: کودکانی که گیرندههای مواد افیونی غیرفعال دارند، به مادران خود وابسته نیستند.
کنستانتین کروتوفسکی، متخصص ژنتیک و استاد دانشگاه فدرال سیبری و دانشگاه گوتینگن، به Gazeta گفت: «همه کودکان به مادران خود دلبستگی نشان نمیدهند، بلکه فقط آنهایی که گیرندههای مواد افیونی - «مجرای» لذت از لمس مادرشان - عملکرد خوبی دارند، به مادران خود دلبستگی نشان میدهند.»
همانطور که این دانشمند توضیح داد، گیرندههای اوپیوئیدی در تولید هورمونهای لذت نقش دارند. آنها مسئول احساس لذت مرتبط با لمس و حضور مادر هستند و میل نوزادان به تماس را افزایش میدهند.
به گفته این متخصص ژنتیک، یک مطالعه کلیدی در مورد عملکرد این گیرندهها توسط گروهی از دانشمندان ایتالیایی به رهبری فرانچسکا داماتو از موسسه مغز و اعصاب، روانزیستشناسی و روانداروشناسی در رم انجام شده است. آنها رفتار موشهایی را که در آنها این گیرندهها از نظر ژنتیکی "غیرفعال" بودند، مطالعه کردند.
کروتوفسکی به Gazeta گفت: «وقتی مادرشان از اتاق خارج شد، تولههای هشت روزه معمولی وقتی در لیوانی با ملافه تمیز قرار گرفتند، مدام جیغ کشیدند و وقتی لیوان حاوی پرز کهنه و معطر به مادر بود، تقریباً نصف این مقدار جیغ کشیدند. اما موشهای جهشیافته در هر دو موقعیت به سختی جیغ زدند.»
محققان همچنین دریافتند که عدم دلبستگی با اختلالات بویایی یا کاهش اضطراب مرتبط نیست: در یک موقعیت استرسزا، تولههای جهشیافته حتی بلندتر از تولههای معمولی جیغ میکشیدند، اما به سمت مادرشان کشیده نمیشدند.
این متخصص در پایان گفت: «جهش در ژنهایی که گیرندههای مواد افیونی را کنترل میکنند، میتواند تولید اندورفین را مختل کند. نوازش و محبت - از جمله محبت مادرانه - لذتبخش هستند، زیرا گیرندههای یکسانی فعال میشوند؛ و بدون لذت، دلبستگی وجود ندارد. به همین دلیل است که همه نوزادان مادران خود را دوست ندارند و ژنتیک در اینجا نقش دارد.»
