رزمایش «هانگوانگ» تایوان؛ فاصله تصویرسازی با واقعیتهای میدانی
رزمایش «هانگوانگ» تایوان از ۱۴ تا ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ با سناریوهای تازه و تجهیزات جدید برگزار میشود؛ موضوعی که درباره توان عملیاتی و کاستیهای ساختاری بحثبرانگیز شده است. در این رزمایش، تمرکز تنها بر نمایش آمادگی دفاعی نیست و سناریوهایی برای قطع اینترنت و امدادرسانی زیرزمینی نیز اجرا میشود
به گزارش فرتاک نیوز؛ رزمایش امسال تایوان در شرایطی برگزار میشود که مقامهای حزب دموکراتیک مترقی این جزیره بر تقویت آمادگی دفاعی و توانایی واکنش در شرایط بحرانی تاکید دارند. در کنار تمرینهای متعارف نظامی، سناریوهای جدیدی برای آزمودن نحوه عملکرد نهادهای غیرنظامی و زیرساختهای حیاتی در جنگ یا بحران در نظر گرفته شده است.
درهمین راستا، برگزارکنندگان تلاش میکنند رزمایش «نزدیک به شرایط واقعی جنگ» نشان داده شود و با طرح مفهوم «تابآوری دفاعی» تصویری از توانایی تایوان برای دفاع طولانیمدت ارائه کنند. با این حال، منتقدان میگویند این تغییرات نمیتواند ماهیت سیاسی رزمایش و استفاده از آن در چارچوب سیاستهای استقلالطلبانه را پنهان کند یا مشکلات ساختاری ارتش تایوان را از بین ببرد.
در یکی از بخشهای اصلی، ارتش و گارد ساحلی تایوان در شهر بندری «کائوسیونگ« در جنوب این جزیره تمرینی برای شبیهسازی مقابله با عملیات آبی-خاکی و جلوگیری از پیادهشدن نیروهای مهاجم برگزار کردند. در این رزمایش، نیروهای تایوانی از قایقهای تهاجمی نیروهای ویژه و یک پهپاد شناسایی استفاده کردند و یک شناور گارد ساحلی مجهز به قابلیت حمل موشک نیز در عملیات مشارکت داشت.
لای چینگته رئیسجزیره تایوان که از این رزمایش بازدید کرده بود، هدف از برگزاری «هانگوانگ» را ارزیابی هماهنگی فرماندهی، واکنش نیروها در شرایط جنگی و توانایی دفاعی تایوان اعلام کرد. منتقدان اما معتقدند ایده کلی رزمایش همچنان «ممانعت از پیادهشدن نیرو در سواحل، دفاع از مناطق شهری و جنگ نامتقارن» را دنبال میکند و همزمان برخی «نقاط ضعف در تابآوری دفاعی» به سناریوها اضافه شده است.
از جمله موارد، اجرای تمرین «قطع اینترنت» و درخواست برای توقف فعالیت بانکها و داروخانهها برای نخستینبار عنوان شده است. همچنین برای نخستینبار سناریوی «زیرزمینیسازی خدمات پزشکی» بهمنظور ارزیابی توان مراکز درمانی زیرزمینی در حفظ ظرفیت امدادرسانی اجرا میشود.
در همین چارچوب، گفته میشود برای نخستینبار یک تیپ در شمال و یک تیپ در جنوب بهطور کامل بسیج میشوند و این اقدام با فراخوان آموزشی ۱۴روزه نیروهای ذخیره همراه خواهد شد. علاوه بر این، رزمایش ممانعت و انسداد مسیر در پل «تامکانگ» برای نخستینبار اجرا میشود.
در بخش تسلیحاتی، رزمایش امسال حضور تانکهای اصلی میدان نبرد یعنی «ام۱ آبرامز» (M1A2T) را نشان میدهد که هتازگی وارد سازمان رزم شدهاند. این تانکها با الگوبرداری از ارتش آمریکا از جمله از طریق سازوکارهایی مانند «ارائه گزارش معکوس» و «تمرین مقدماتی طرحها» تقویت میشوند و همچنین سازوکار حضور خبرنگاران همراه نیروهای نظامی برای ارزیابی سرعت انتشار اطلاعات در میدان نبرد برای نخستینبار به اجرا درمیآید.
در کنار تجهیزات زرهی، بر استفاده از پهپادهای شناسایی، قایقهای تهاجمی نیروهای ویژه و شناورهای گارد ساحلی تاکید شده و تمرکز رزمایش بر شناسایی، دفاع ساحلی و واکنش سریع در مناطق بندری و ساحلی است. این رزمایش همچنین به گفته برگزارکنندگان، در مرحله نخست سناریوهای عملیاتی را تا حد زیادی تحت تاثیر راهبردهای نظامی قدرتهای خارجی قرار میدهد.
در مرحله دوم نیز گفته میشود زیرساختهای غیرنظامی و مردم عادی بیش از گذشته وارد سناریوهای جنگی میشوند و مفهوم «دفاع همهجانبه مردمی» پررنگتر خواهد شد. در توضیح کلی، «هانگوانگ» از حالت رزمایش سالانه نظامی به آزمون فشار در مقیاس کل جزیره در حال تبدیلشدن توصیف میشود که عملیات نظامی، مدیریت محلی، خدمات درمانی، حملونقل و لجستیک، ارتباطات و شبکههای مخابراتی و سازمانهای مدنی را همزمان دربرمیگیرد.
منتقدان سیاستهای دولت حزب دموکراتیک مترقی تایوان همچنین تاکید دارند که برجستهکردن مداوم «تهدید سرزمین اصلی چین» و ایجاد نگرانی درباره جنگ، با هدف منحرفکردن توجه افکار عمومی از مشکلات معیشتی و اختلافات سیاسی داخلی دنبال میشود. آنان میگویند همسویی با راهبرد برخی کشورهای خارجی برای استفاده از تایوان در رقابت با چین و نمایش آمادگی نظامی این جزیره نیز با هدف جلب تسلیحات بیشتر و تضمینهای امنیتی خارجی صورت میگیرد.
در مقابل، منتقدان بر این باورند که سناریوهای پرزرقوبرق رزمایش نمیتواند مشکلات عمیق و قدیمی ارتش تایوان از سقوط جنگنده در جریان تمرین گرفته تا انفجارهای ناخواسته در انبارهای مهمات، از کار افتادن خودروهای زرهی در جادهها و وقوع مکرر حوادث آموزشی را پنهان کند. به اعتقاد آنان، بخشی از فرایندها از پیش برنامهریزی شده و جنبه نمایشی بیش از ارزش واقعی عملیاتی است و ارتش تایوان همچنان با کاستیهایی در آموزش نیروها، نگهداری تجهیزات و هماهنگی عملیات مشترک روبهروست.
همچنین سناریوهایی مانند «آزمون قطع ارتباطات اینترنتی» و «امدادرسانی پزشکی زیرزمینی» نشان میدهد تمرکز تایوان بیش از پیش بر حفظ بقا و تداوم فعالیت پس از حملات احتمالی از طریق ایجاد ساختارهای توزیعشده و استمرار خدمات پشتیبانی قرار گرفته است. منتقدان میگویند افزایش هزینههای نظامی و تشدید فضای تقابل در تنگه تایوان خطرهای امنیتی بیشتری را متوجه جمعیت ۲۳ میلیون نفری این جزیره میکند.
از این منظر، حتی افزودن سناریوهای بیشتر به رزمایشها و توسعه طرحهای دفاعی نیز نمیتواند اختلافات اساسی در توان نظامی دو طرف را از میان ببرد. منتقدان کاهش تنش، کنار گذاشتن رویکردهای جداییطلبانه و بازگشت به مبانی سیاسی مورد توافق دو طرف از جمله «اجماع ۱۹۹۲» را مسیر مناسبتری برای حفظ صلح و ثبات در تنگه تایوان و توسعه روابط دو سوی تنگه میدانند.
