پزشکیان از کاپشن در خانه میگوید؛ مردم از قیمت کاپشن در بازار!
توصیه به صرفهجویی در مصرف انرژی در حالی مطرح میشود که تهیه پوشاک زمستانی برای بخشی از خانوادهها به هزینهای سنگین تبدیل شده است؛ آیا دولت به فاصله میان توصیههای مسئولان و واقعیت سفره و جیب مردم توجه دارد؟
اظهارات مسعود پزشکیان درباره خوابیدن با کاپشن در خانه و روشن نکردن وسایل گرمایشی برای صرفهجویی در مصرف انرژی، شاید با هدف تأکید بر ضرورت مدیریت مصرف مطرح شده باشد؛ اما چنین توصیهای در شرایطی که فشار اقتصادی زندگی بخش بزرگی از جامعه را دشوار کرده، نمیتواند بدون توجه به واقعیتهای معیشتی مردم مورد قضاوت قرار گیرد.
آقای رئیسجمهور! پیش از آنکه از مردم بخواهیم برای گرم ماندن در خانه کاپشن بپوشند، بد نیست یک پرسش ساده اما جدی مطرح شود؛ آیا همه مردم توان خرید همان کاپشن را دارند؟
وقتی خرید لباس گرم هم به دغدغه معیشتی تبدیل شده است
برای بسیاری از خانوارها، خرید لباس زمستانی دیگر یک هزینه معمول و قابل پیشبینی نیست. خانوادههایی که درآمدشان با هزینههای سرسامآور خوراک، اجاره، درمان، حملونقل و سایر نیازهای ضروری زندگی همخوانی ندارد، ناچارند برای هر خرید، حسابوکتاب کنند؛ حسابوکتابی که گاهی خرید یک لباس گرم برای فرزند را نیز به تصمیمی دشوار تبدیل میکند.
در چنین شرایطی، کاپشن تنها یک پوشاک فصلی نیست؛ نمادی از قدرت خریدی است که زیر فشار تورم و هزینههای زندگی، روزبهروز محدودتر میشود. پدر و مادری که برای تأمین نیازهای اولیه خانواده با مشکل مواجهاند، شاید نه دغدغه انتخاب مدل و کیفیت کاپشن، بلکه اساساً دغدغه توان خرید آن را داشته باشند.
این واقعیت را نمیتوان با توصیه به خاموش کردن بخاری یا پوشیدن لباس بیشتر نادیده گرفت. زندگی مردم در اعداد و آمار مصرف انرژی خلاصه نمیشود؛ پشت هر میزان مصرف، خانوادهای قرار دارد که باید میان درآمد محدود و نیازهای متعدد، اولویتبندی کند.
صرفهجویی یک توصیه است؛ مسئولیت دولت حل مشکلات مردم
مدیریت مصرف انرژی، ضرورت انکارناپذیر هر کشور است و مردم نیز در صورت فراهم بودن شرایط منطقی، میتوانند در این مسیر همراهی کنند؛ اما صرفهجویی زمانی به یک رفتار عمومی و پایدار تبدیل میشود که با اعتماد، عدالت و احساس مسئولیت متقابل همراه باشد.
وقتی مردم با هزینههای سنگین زندگی مواجهاند، انتظار دارند دولت علاوه بر توصیههای مصرفی، برای کاهش فشار اقتصادی، کنترل هزینههای ضروری، بهبود قدرت خرید و حمایت از خانوارهای آسیبپذیر نیز برنامهای روشن و قابل لمس داشته باشد.
مردم قرار نیست صرفاً با تغییر پوشش، مشکلات ساختاری اقتصاد را تحمل کنند. توصیه به پوشیدن لباس گرم، هرچند ممکن است در سطح فردی راهکاری برای کاهش مصرف انرژی باشد، اما جایگزین سیاستهای مؤثر در حوزه معیشت، تأمین انرژی و حمایت اجتماعی نخواهد شد.
آقای پزشکیان؛ مردم از شما توصیه نمیخواهند، نتیجه میخواهند
مردم انتظار ندارند رئیسجمهور برای اثبات همراهی با آنها در خانه سرد بخوابد یا شرایط دشوار زندگی را به نمایش بگذارد. آنچه جامعه از دولت انتظار دارد، کاهش فشارهایی است که زندگی روزمره را به میدان نگرانیهای پیدرپی تبدیل کرده است.
انتظار میرود دولت در کنار سیاستهای مدیریت مصرف انرژی، برای حفظ قدرت خرید خانوارها، دسترسی به پوشاک و سایر نیازهای ضروری، حمایت از اقشار کمدرآمد و کاهش هزینههای زندگی، اقداماتی ملموس و قابل ارزیابی انجام دهد.
پرسش از قیمت کاپشن، پرسش از یک کالا نیست؛ پرسش از وضعیت معیشت مردم، فاصله درآمد و هزینه و مسئولیت دولت در برابر این فاصله است.
آقای پزشکیان! شاید پوشیدن کاپشن برای شما راهی جهت صرفهجویی باشد، اما برای بسیاری از مردم، تهیه همان کاپشن نیز به دغدغهای جدی تبدیل شده است. مردم به توصیه بسنده نمیکنند؛ آنها انتظار دارند سیاستهای دولت، نتیجهای در زندگی واقعیشان داشته باشد. آیا دولت برای کاهش این فشار و بازگرداندن قدرت خرید به خانوادهها، برنامهای ملموس و مؤثر دارد؟