عملکرد Stop Stick؛ ابزاری که خودروهای فراری را ایمن متوقف میکند
Stop Stick ابزاری نوآورانه است که به پلیس کمک میکند خودروهای تحت تعقیب را بدون خطر متوقف کند. این ابزار با مکانیزمی کنترلشده، پنچر کردن لاستیکها را انجام میدهد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ Stop Stick یک ابزار حیاتی برای پلیس در پایان دادن به تعقیب و گریزهای پرخطر است که به طور ایمن خودروهای فراری را متوقف میکند. سالانه هزاران مورد تعقیب و گریز پلیس در جادهها و خیابانهای مختلف دنیا اتفاق میافتد که میتواند به حوادث جدی و آسیبهای مالی و جانی منجر شود. برای مقابله با این چالش، نیروهای انتظامی به ابزارهایی نیاز دارند که بتوانند خودروهای تحت تعقیب را به طور ایمن متوقف کنند. در این زمینه، سیستم Stop Stick نقشی کلیدی ایفا میکند؛ این سیستم برای پنچر کردن لاستیک خودرو طراحی شده است تا کنترل بر روی آن حفظ شود.
عملکرد Stop Stick در متوقفسازی خودروها
Stop Stick ابزاری است که به پلیس کمک میکند تا تعقیب و گریزهای خطرناک را متوقف کند. این وسیله به گونهای طراحی شده که باد لاستیک را به صورت کنترلشده تخلیه میکند بدون اینکه انفجار ناگهانی رخ دهد و موجب از دست رفتن کنترل خودرو شود. با استفاده از میخهای خاصی که به لاستیک نفوذ میکنند، این ابزار با چرخش چرخها، سوراخی برای خروج تدریجی هوا ایجاد میکند. این فرآیند باعث میشود باد لاستیک خودروی سواری در مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه خالی شود. هر شاخه Stop Stick شامل ۳۶ میخ در سه ردیف است. استاپ استیک پس از استفاده قابل استفاده مجدد نیست و باید تعویض گردد. تعمیر یا جداسازی آن ممنوع است. با این حال، اگر با خودرویی تماس نداشته باشد، پس از بازرسی میتوان دوباره از آن استفاده کرد.
مزایای استاپ استیک
این ابزار تنها ۱.۱ پوند (حدود ۵۰۰ گرم) وزن دارد و به ۳۶ میخ چندجهته به طول ۲ و ۵/۸ اینچ (تقریباً ۶.۷ سانتیمتر) مجهز است و نیازی به استقرار خاصی ندارد. استاپ استیک بدون سیم و کنترل از راه دور عمل میکند و به دلیل پوشش پلاستیکی میخها، برای افسران ایمن است. چندین شاخه Stop Stick میتوانند به طور همزمان استفاده شوند و پس از استفاده، با قرقره سیمی ۸۰ فوتی جمعآوری میشوند. سازنده همچنین غلافهایی به طول ۹ و ۱۲ فوت برای حمل چند شاخه و قفسه ذخیرهسازی ارائه میدهد. به گفته سازنده، استاپ استیک در حدود ۶۳ هزار توقف موفق مستند در سراسر جهان داشته و در بیش از ۵۰۰ هزار خودرو به کار رفته است. یک ارزیابی در سال ۲۰۰۷ این سیستم را از نظر اثربخشی کلی، برتر از سایر ابزارهای مشابه دانست.