استوری انتحاری فرهاد مجیدی در اینستاگرام/ بازی با آتش اسطوره استقلال در امارات!

فرهاد مجیدی برای فوتبال ایران صرفاً یک بازیکن سابق یا مربی قهرمان نیست. کارنامه سال‌های متمادی او در الوصل، شباب‌الاهلی و العین و سپس تجربه سرمربی‌گری در لیگ امارات، نام او را با مناسبات ورزشی حاشیه خلیج فارس پیوند زده است. از این رو، هرگونه کنش مجازی او بیش از یک شهروند یا حتی فوتبالیست عادی بازتاب پیدا می‌کند.

اخیراً مجیدی با انتشار استوری در صفحه شخصی خود، درگذشت احمد بن راشد آل مکتوم را به باشگاه الوصل تسلیت گفت. متوفی نه‌تنها رئیس باسابقه باشگاه الوصل و چهره‌ای ورزشی در دبی، بلکه برادر حاکم دبی و عضوی از خاندان حاکم بود.

اصل احترام در برابر مسئولیت اجتماعی چهره‌ها

نقد وارده متوجه اصل احترام یا ارسال پیام تسلیت به مجموعه‌ای نیست که مجیدی سال‌ها پیراهن آن را پوشیده و هوادارانش با او خاطره دارند. چالش اصلی در درک «موقعیت رسانه‌ای» نهفته است. در عصر شبکه‌های اجتماعی، نیت منتشرکننده تنها بخشی از اثرگذاری پیام است؛ بخش دیگر و تعیین‌کننده، بازخورد، نوع برداشت افکار عمومی و تفاسیر متعددی است که می‌تواند بار ورزشی، اجتماعی یا حتی سیاسی به خود بگیرد.

تجربه‌های تلخ گذشته و ضرورت هوشیاری حرفه‌ای

مرور تجربیات سالیان گذشته در فوتبال ایران—از جمله حواشی پیش‌آمده پیرامون مواضع بازیکنان شاغل در خارج از کشور نظیر پرونده‌ها و بحث‌های پیرامون سردار آزمون—نشان می‌دهد که اظهارنظر در فضای مجازی تا چه میزان می‌تواند بر آرامش حرفه‌ای ستاره‌ها سایه بیندازد. هرچند ارتباط قطعی و مستقیمی میان چنین واکنش‌هایی با تصمیمات فنی یا از دست رفتن تورنمنت‌ها وجود ندارد، اما همین مقایسه‌ها هشداری جدی برای پرهیز از گرفتار شدن در کانون حواشی است.

ضرورت تعادل میان روابط ورزشی و مدیریت حواشی

فرهاد مجیدی برای رسیدن به جایگاه امروز خود در سطح مربیگری و محبوبیت فوتبالی، سال‌ها تلاش کرده است. انتظار جامعه فوتبال از ستاره‌هایی در قامت او، پیش‌بینی تبعات ثانویه و فضای پیرامونی مطالب پیش از انتشار است. حفظ تعادل میان ادای احترام به ارتباطات ورزشی گذشته و دوری از موضوعاتی که پتانسیل موج‌سازی‌های فرسایشی دارند، ضرورتی انکارناپذیر در رفتار حرفه‌ای چهره‌های ورزشی کشور به حساب می‌آید.