راز حواسپرتیهای مداوم؛ اختلالی که خیلیها دیر متوجه آن میشوند
بزرگسالان به طور فزایندهای از مشکلات توجه شکایت دارند.
دنیس موخامدوف، متخصص مغز و اعصاب در کلینیک مغز و اعصاب مسکو، به Gazeta گفت: در سالهای اخیر، تعداد بیماران بزرگسالی که از مشکلات توجه شکایت دارند، افزایش یافته است. این ممکن است به دلیل توسعه رسانههای اجتماعی و این واقعیت باشد که افراد بیشتری از اختلال کمبود توجه آگاه هستند.
این پزشک توضیح داد: «اختلال کمبود توجه (ADD) در بزرگسالان یک بیماری عصبی است که به صورت مشکل در حفظ توجه، کنترل تکانهها و سازماندهی رفتار بروز میکند. ADD در بزرگسالی به طور ناگهانی ظاهر نمیشود. این یک اختلال مادرزادی، عملکردی از قشر جلوی مغز و عدم تعادل انتقالدهندههای عصبی مانند دوپامین و نوراپی نفرین است.»
در دوران کودکی، به گفته این متخصص، این مشکل به صورت بیش فعالی خود را نشان میدهد و با افزایش سن و افزایش استرس و مسئولیت، تنها به صورت نقص توجه خود را نشان میدهد.
این پزشک خاطرنشان کرد: «دلایل متعددی وجود دارد که چرا بسیاری اکنون در مورد این مشکل صحبت میکنند. اول، رسانههای اجتماعی، پیامرسانهای فوری و اینترنت نامحدود تنها مشکلات موجود را آشکار کردهاند. آنچه مردم میتوانستند در یک محیط ساختاریافتهتر مدیریت کنند، اکنون عملاً غیرممکن شده است. دوم، نوروبیولوژی به طور قابل توجهی پیشرفت کرده است. روشهای مدرن به ما این امکان را میدهند که فعالیتهای خاص مغز و ویژگیهای ساختاری ADHD را شناسایی کنیم. این امر به تغییر گفتوگو به حوزه علوم اعصاب عینی کمک کرده است. سوم، تشخیص [اختلال بیشفعالی/کمبود توجه]جا افتاده است. پیش از این، بزرگسالانی که ADHD آنها تشخیص داده نشده بود، خود را تنبل و بیتمرکز میدانستند، اما اکنون میدانند که اینها روش کار مغز هستند.»
پس از تشخیص، متخصص مغز و اعصاب ممکن است داروهایی را برای خنثی کردن عدم تعادل عصبی-شیمیایی، رواندرمانی و توصیه به رعایت اصول بهداشت سازمانی، مانند تقسیم وظایف بزرگ به مراحل کوچک با پاداشهای فوری، تجویز کند.
