مزیت لجستیکی فولاد زاگرس؛ کاهش هزینه حمل و افزایش قدرت رقابت
موقعیت جغرافیایی مجتمع فولاد زاگرس در اندیمشک بهعنوان یکی از مهمترین مزیتهای رقابتی این کارخانه شناخته میشود. اتصال به شبکه ریلی و نزدیکی به بنادر، هزینههای حملونقل را کاهش و قدرت صادرات را افزایش میدهد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ به نقل از روابط عمومی مجتمع فولاد زاگرس، مکان جغرافیایی این مجتمع در اندیمشک بهعنوان یکی از مزیتهای کلیدی این پروژه ملی به حساب میآید. این مجتمع با اتصال به شبکه ریلی کشور و نزدیکی به بنادر صادراتی، هزینههای حملونقل را کاهش داده و شرایط مناسبی برای توسعه بازارهای داخلی و صادراتی فراهم کرده است.
این مجتمع در یکی از کریدورهای مهم حملونقل کشور در استان خوزستان واقع شده و به دلیل اتصال مستقیم به شبکه ریلی، امکان جابهجایی ایمن و اقتصادی مواد اولیه و محصولات فولادی در سطح کشور را فراهم میکند.
نزدیکی این مجتمع به مرزهای صادراتی غرب کشور نیز از دیگر مزایای لجستیکی آن است. بهطور خاص، فاصله مجتمع تا مرز چذابه حدود ۳۷۰ کیلومتر و تا مرز شلمچه حدود ۳۲۰ کیلومتر است. این ویژگیها دسترسی سریع به بازار عراق و دیگر کشورهای منطقه را تسهیل کرده و زمان و هزینه صادرات را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد.
در زمینه حملونقل دریایی، مجتمع فولاد زاگرس با فاصلهای حدود ۵۴۰ کیلومتر تا بندر امام خمینی(ره) و ۴۵۰ کیلومتر تا بندر خرمشهر از موقعیت ممتازی برخوردار است. این دو بندر نقش اساسی در صادرات محصولات فولادی و واردات تجهیزات دارند.
این موقعیت ویژه به مجتمع فولاد زاگرس این امکان را میدهد که از مزایای حملونقل ترکیبی ریلی و دریایی بهرهمند شود، که نهتنها هزینههای لجستیکی را کاهش میدهد بلکه سرعت تأمین مواد اولیه و ارسال محصولات به بازارها را نیز افزایش میدهد.
کارشناسان صنعت فولاد بر این باورند که هزینه حملونقل یکی از عوامل کلیدی در قیمت تمامشده محصولات فولادی است و انتخاب محل ساخت کارخانه تأثیر مستقیم بر رقابتپذیری آن دارد. در این راستا، استقرار مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک در یکی از محورهای ترانزیتی کشور، سرمایهگذاری بلندمدت و هوشمندانهای به شمار میآید.
این مزیتهای زیرساختی به همراه دسترسی به شبکه ریلی، نزدیکی به بنادر آزاد و کاهش هزینههای حملونقل، ظرفیت مناسبی برای توسعه صادرات و افزایش بهرهوری این مجتمع در زنجیره تولید فولاد ایجاد کرده است.
مجتمع فولاد زاگرس اندیمشک با ظرفیت تولید ۴۰۰ هزار تن بیلت فولادی و امکان توسعه تا ۸۰۰ هزار تن در سال، یکی از پروژههای کلیدی صنعت فولاد ایران بهشمار میرود و استفاده از مزایای لجستیکی این منطقه به تحقق اهداف توسعهای آن کمک خواهد کرد.