فاجعه در نقلوانتقالات سرخها؛ بازیکنی که مربیان پرسپولیس آن را «رد» کردند!
مجتبی فخریان، یادگاریِ پرحاشیه دوران درویش؛ مهاجمی که در پرسپولیس بود اما هیچکس او را نمیخواست! از رد شدن توسط کارتال تا بیمیلی اوسمار و هاشمیان؛ پردهبرداری از خریدی که هیچ مربیای گردن نمیگیرد.
در دنیای فوتبال، خرید بازیکن باید با نظر مستقیم سرمربی باشد، اما در پرسپولیسِ رضا درویش، قاعده بازی متفاوت بود. مجتبی فخریان، مهاجم جوانی که با هیاهوی بسیار به پرسپولیس آمد، امروز به نمادِ خریدهای شائبهبرانگیز تبدیل شده است. او بدون اینکه کوچکترین شانسی برای عرض اندام در ترکیب اصلی داشته باشد، مسیرِ باشگاه را به سمتِ گلگهر سیرجان (بهصورت قرضی) طی کرد تا مشخص شود این «خرید»، عملاً در لیستِ هیچکس نبوده است.
اما اصلِ ماجرا، جایی تکاندهنده است که میبینیم سه سرمربیِ متفاوت با تفکرات مختلف، این بازیکن را رد کردند. اسماعیل کارتال، بلافاصله پس از انتقال فخریان، آب پاکی را روی دستِ مدیران ریخت و اعلام کرد که این بازیکن اصلاً در لیستِ خریدِ او نبوده است! پس از او، اوسمار ویرا، سرمربی برزیلی که به بازی دادن به جوانان معروف بود، کوچکترین تمایلی به حفظِ فخریان نشان نداد و در ادامه، وحید هاشمیان نیز با این انتقال قرضیِ دوباره، عملاً مهرِ تأییدی بر عدمِ نیازِ فنیِ تیم به این مهاجم زد.
پرسش بزرگ اینجاست: «چرا یک مدیرعامل باید بازیکنی را به باشگاه تحمیل کند که هیچ مربیای آن را نمیخواهد؟» فخریان حالا به تنهایی بارِ سنگینِ یک «شکستِ مدیریتی» را به دوش میکشد. اینکه یک بازیکن در تیمی حضور داشته باشد که نیمکتنشینان و سرمربیانش همگی به اتفاق، او را نخواهند، نشاندهنده شکاف عمیق و خطرناکی است که در زمان درویش بینِ «تصمیمات مدیریتی» و «نیازهای فنی» وجود داشته است.
حالا باید دید آیا درویش پاسخِ این سوال را دارد که هدف از جذبِ بازیکنی که هیچ مربیای گردن نمیگیرد، دقیقاً چه بوده است؟ آیا این تنها یک اشتباهِ محاسباتی بوده یا ردپایِ توافقاتِ پشتپردهای که پرسپولیس را درگیر یک خریدِ بیمصرف کرد؟ فخریان رفت، اما سوالهای بزرگی درباره پشتپردهی نقلوانتقالاتِ سرخها بر جای گذاشت.
