از تب و بیقراری تا کاهش شنوایی؛ نشانههای عفونت گوش در کودکان
عفونت گوش میانی به عنوان یکی از شایعترین بیماریهای دوران کودکی، میتواند تأثیر مستقیمی بر رشد گفتار و یادگیری فرزندان داشته باشد. شناخت دقیق نشانههایی نظیر گوشدرد، بیقراری و تغییر در سطح شنوایی، کلید درمان بهموقع و جلوگیری از عوارض بلندمدت است.
عفونت گوش میانی کودکان یا التهاب و عفونت فضای پشت پرده گوش، بیشتر در سالهای نخست زندگی دیده میشود. ساختار و اندازه لولهای که گوش میانی را به پشت بینی متصل میکند، در کودکان باعث میشود ترشحات و مایعات راحتتر در گوش جمع شوند و زمینه برای رشد میکروبها فراهم شود.
این بیماری معمولاً پس از سرماخوردگی کودکان، آنفلوآنزا یا سایر عفونتهای دستگاه تنفسی ایجاد میشود. در برخی موارد نیز ممکن است تجمع مایع در گوش بدون عفونت فعال رخ دهد و باعث کاهش موقت شنوایی شود.
علائم عفونت گوش میانی کودکان را بشناسید
یکی از مهمترین علائم عفونت گوش میانی، گوشدرد است؛ با این حال، کودکان کمسن ممکن است نتوانند درد خود را بهدرستی بیان کنند. کشیدن یا دست زدن مکرر به گوش، گریه و بیقراری، اختلال خواب، کاهش اشتها و تحریکپذیری میتواند نشانه وجود مشکل در گوش باشد.
تب در کودکان نیز ممکن است همراه این بیماری ایجاد شود. در بعضی موارد، خروج مایع یا ترشح از گوش دیده میشود که میتواند نشانه آسیب یا سوراخ شدن پرده گوش در اثر فشار عفونت باشد و نیاز به بررسی پزشکی دارد.
کاهش شنوایی موقت نیز از عوارض شایع تجمع مایع در گوش میانی است. اگر کودک پس از بیماری مرتباً از والدین بخواهد صحبتهایشان را تکرار کنند یا به صداها واکنش معمول را نشان ندهد، بررسی شنوایی اهمیت دارد.
علت عفونت گوش در کودکان چیست؟
علت عفونت گوش میانی در کودکان در بسیاری از موارد یک عفونت ویروسی یا باکتریایی است که پس از سرماخوردگی ایجاد میشود. التهاب مجاری تنفسی میتواند عملکرد لوله استاش را مختل کند و باعث تجمع مایع پشت پرده گوش شود.
سن پایین، قرار گرفتن در معرض دود سیگار، حضور در محیطهای شلوغ مانند مهدکودک و سابقه خانوادگی ابتلا به عفونت گوش کودکان میتواند احتمال بروز بیماری را افزایش دهد. تغذیه با شیر مادر نیز در ماههای نخست زندگی میتواند در کاهش خطر برخی عفونتها نقش داشته باشد.
تشخیص معمولاً با معاینه گوش و بررسی پرده گوش توسط پزشک انجام میشود. پزشک بر اساس وضعیت کودک و شدت بیماری درباره نیاز به درمان تصمیم میگیرد.
درمان عفونت گوش میانی کودکان چگونه است؟
درمان عفونت گوش میانی به سن کودک، شدت علائم و علت بیماری بستگی دارد. بسیاری از موارد خفیف ممکن است بدون مصرف آنتیبیوتیک و با مراقبت و پیگیری مناسب بهبود پیدا کنند. در مواردی که پزشک احتمال عفونت باکتریایی یا شرایط خاصی را تشخیص دهد، ممکن است آنتیبیوتیک تجویز شود.
برای کنترل درد و تب نیز پزشک یا داروساز میتواند داروی مناسب سن و وزن کودک را توصیه کند. والدین نباید بدون نظر پزشک برای کودک آنتیبیوتیک، قطره گوش یا داروهای دیگر مصرف کنند.
برای پیشگیری از عفونت گوش کودکان، رعایت واکسیناسیون، شستوشوی دستها، کاهش تماس کودک با افراد مبتلا به بیماریهای تنفسی و دور نگه داشتن کودک از دود سیگار اهمیت دارد.
اگر کودک دچار درد شدید گوش، تب بالا، ترشح از گوش، تورم اطراف گوش، بیحالی شدید یا علائمی شد که برطرف نمیشوند، مراجعه به پزشک ضروری است. عفونتهای مکرر یا کاهش شنوایی طولانیمدت نیز باید جدی گرفته شود، زیرا شنوایی مناسب در رشد گفتار و یادگیری کودک اهمیت زیادی دارد.