تنهایی فقط حال روحی را خراب نمی‌کند؛ حافظه هم در خطر است

یک تیم بین‌المللی از دانشمندان پروژه ملی سلامت و پیری نشان داده‌اند افرادی که احساس تنهایی می‌کنند، به ویژه اگر آشکارا به انزوای خود اذعان کنند، دچار زوال شناختی سریع‌تری می‌شوند. این مطالعه در مجله Frontiers in Psychology (FP) منتشر شده است.

زوال شناختی، که با کاهش حافظه، فرآیند‌های فکری و مهارت‌های حل مسئله آشکار می‌شود، به ویژه در بزرگسالان مسن شایع است. با توجه به افزایش جمعیت سالمندان، شناسایی عواملی که بر سلامت مغز تأثیر می‌گذارند، اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند.

محققان داده‌های مربوط به ۲۷۵۷ فرد ۵۰ سال به بالا را تجزیه و تحلیل کردند و عملکرد شناختی و احساس تنهایی آنها را ارزیابی کردند. افرادی که خود را تنها می‌دانستند، در آزمون‌های شناختی عملکرد پایین‌تری داشتند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که نتایج به روش مورد استفاده برای اندازه‌گیری تنهایی بستگی دارد.

استفاده از مقیاس‌های مختلف تنهایی نتایج متفاوتی به همراه داشته است. تنهایی که با یک سوال واحد در مورد اینکه چند وقت یکبار تجربه می‌شود، اندازه‌گیری شد، با عملکرد شناختی بدتر مرتبط بود. با این حال، استفاده از مقیاسی که جنبه‌های پیچیده‌تر تنهایی، مانند احساس بی‌ارزشی و انزوا را ارزیابی می‌کند، این ارتباط را تأیید نکرد.

محققان معتقدند که تنهایی می‌تواند استرس مزمن را فعال کند و تولید هورمون‌هایی را تحریک کند که تأثیر منفی بر مغز دارند. با این حال، تأثیر تنهایی به عوامل فرهنگی و برداشت‌های فردی بستگی دارد.

نویسندگان تأکید می‌کنند که تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا تنهایی علت زوال شناختی است یا پیامد زوال شناختی است که از قبل آغاز شده است، مورد نیاز است.