بحران حقوقی استقلال در پرونده یاسر آسانی و بیتوجهی مدیران
استقلال با بحران جدی در پرونده یاسر آسانی روبهرو است و عدم پاسخگویی فیفا به نگرانیها دامن زده است. مدیران باشگاه باید پاسخگوی این ریسک باشند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ پیشبینی اینکه یاسر آسانی در ترکیب نهچندان قوی استقلال به یکی از بازیکنان کلیدی تبدیل شود، چندان دشوار نبود؛ اما هیچکس انتظار نداشت که او به زودی به یکی از بزرگترین چالشهای حقوقی فصل استقلال تبدیل شود. با این حال، مدیران باشگاه بهنظر میرسد که نسبت به حل این موضوع بیتوجهی کردهاند.
ماجرای آسانی از ابتدا عجیب بود. پس از یک رفتوبرگشت مبهم و فسخی که هنوز جزئیات آن روشن نیست، او دوباره به استقلال پیوست و گفته میشود که مدیران برای راضی کردن او به بازگشت، مبلغ قابل توجهی را پذیرفتند و بخشی از آن را بهصورت نقدی پرداخت کردند. اما بازگشت او آغاز یک مشکل بزرگتر بود.
دو باشگاه مس شهر بابک و نساجی نسبت به حضور آسانی در استقلال اعتراض کردهاند و انتشار نامه فسخ قرارداد او از سوی مدیر برنامههایش، ابهامات را بیشتر کرده است. با این حال، واکنش مدیران استقلال به این بحران، عجیبتر از خود ماجراست: بازی دادن به آسانی ادامه پیدا کرده است، بدون اینکه وضعیت حقوقی او بهطور قطعی روشن شده باشد.
با انتشار نامه فسخ قرارداد آسانی، اظهارات علی تاجرنیا، رئیس هیئت مدیره استقلال، نگرانیها را دوچندان کرده است. او بهصراحت اعلام کرده که هنوز پاسخ استعلام فیفا درباره وضعیت آسانی به باشگاه نرسیده است. این اظهارات نشان میدهد که استقلال در دو هفته ابتدایی لیگ، بازیکنی را به میدان فرستاده که وضعیت حقوقیاش برای باشگاه هنوز مشخص نیست. سؤال اساسی این است: اگر پاسخ فیفا هنوز نیامده، چرا استقلال این ریسک را پذیرفته است؟
بدتر اینکه فتاحی نیز در توضیحاتش اشاره کرده که فیفا در نامه نخست پاسخ قطعی به استعلام استقلال نداده و به همین دلیل نامه دیگری ارسال شده است. او همچنین تأکید کرده که هر تیمی میتواند شکایت کند و اگر مدارک کافی وجود داشته باشد، باشگاه مشکلی نخواهد داشت. اما این جمله هم محل نگرانی است: «اگر مدارک کافی وجود داشته باشد».
آیا مدیران استقلال هنگام تصمیمگیری برای استفاده از آسانی، از قانونی بودن حضور او مطمئن بودند یا فقط امیدوار بودند که مشکلی پیش نیاید؟ این دو رویکرد برای باشگاهی که با پروندههای حقوقی متعدد دستوپنجه نرم میکند، تفاوت زیادی دارد.
استقلال نمیتواند با چنین موضوع حساسی مانند یک اختلاف قراردادی معمولی برخورد کند. وقتی دو باشگاه نسبت به حضور یک بازیکن اعتراض کردهاند و نامه فسخ منتشر شده و هنوز پاسخ قطعی فیفا دریافت نشده است، این دیگر یک «حاشیه» نیست؛ بلکه یک بحران حقوقی بالقوه است.
مسأله عجیبتر، بیتوجهی مدیریتی در قبال این بحران است. تاجرنیا در حالی از نرسیدن پاسخ فیفا صحبت میکند که آسانی در هر دو هفته ابتدایی لیگ در ترکیب استقلال قرار گرفته است. یعنی مدیران ابتدا تصمیم به استفاده از او گرفتهاند و حالا منتظرند ببینند آیا نهاد بینالمللی فوتبال با تصمیم آنها موافق است یا خیر! این نوع مدیریت، اگر واقعاً چنین باشد، چیزی جز قمار با سرنوشت استقلال نیست.
آسانی ممکن است در زمین فوقالعاده عمل کند و به یکی از ستارههای استقلال تبدیل شود؛ اما هیچیک از این موارد نمیتواند یک سؤال حقوقی را پاک کند. اگر مشخص شود که حضور او در یکی از مسابقات غیرقانونی بوده، عملکرد فنی او دیگر اهمیتی نخواهد داشت و استقلال باید پاسخگوی تبعات آن باشد.
مدیران استقلال باید به جای عادیسازی ماجرا، بهطور شفاف پاسخ دهند: مبنای قانونی استفاده از آسانی چه بوده است؟ وقتی هنوز پاسخ قطعی فیفا نرسیده، چه کسی مسئولیت تصمیم به بازی دادن او را پذیرفته است؟ و اگر اعتراضهای مس شهر بابک و نساجی به یک پرونده جدی تبدیل شود، چه کسی باید پاسخگوی تبعات آن باشد؟
این همان جایی است که نقش مدیریت مشخص میشود؛ مدیریت فقط امضای قرارداد و پرداخت پول نیست. مدیریت یعنی پیشبینی بحران، گرفتن استعلام قبل از تصمیم و مهمتر از همه، نپذیرفتن ریسکهای غیرضروری.
استقلال در شرایطی که با مسائل مالی، مدیریتی و فنی متعددی روبهروست، بهنظر میرسد که یک بحران جدید را نیز به جان خریده است؛ بحرانی که در حال حاضر خاموش است اما ممکن است با هر رأی یا تصمیم حقوقی بهسرعت شعلهور شود.
تاجرنیا و مدیران استقلال باید توضیح دهند که چرا قبل از روشن شدن تکلیف حقوقی آسانی، او را به میدان فرستادند. هواداران استقلال حق دارند بدانند این تصمیم بر اساس اطمینان حقوقی اتخاذ شده یا صرفاً یک ریسک مدیریتی بوده است.
چرا که اگر پاسخ فیفا برخلاف انتظار استقلال باشد، دیگر نمیتوان همهچیز را به «حاشیه»، «شکایت رقبای» یا «انتظار برای پاسخ استعلام» تقلیل داد. در آن روز باید پرسید چرا وقتی هنوز پاسخی نیامده بود، آسانی بازی کرد؟
