کشفی که سکوت را میشکند؛ راه جدید دانشمندان برای درمان ناتوانی گفتاری
دانشمندان اکنون آرایه عظیمی از حسگرهای کوچک را در فضایی به اندازه ناخن انگشت جای دادهاند تا این ترکیب پیچیده از سیگنالهای الکتریکی را بخوانند و صداهایی را که فرد سعی در تولید آنها دارد، پیشبینی کنند.
«گفتار مصنوعی» دریچهای به سوی آیندهای میگشاید که در آن افرادی که به دلیل شرایط عصبی قادر به صحبت کردن نیستند، میتوانند از طریق فکر ارتباط برقرار کنند، زیرا حسگرها عضلاتی را که میخواهیم در لبها، زبان، فک و حنجره حرکت دهیم، تشخیص میدهند.
گرگوری کوگان، دانشمند علوم اعصاب و نویسنده ارشد این مقاله از دانشگاه دوک، میگوید: «بیماران زیادی با اختلالات حرکتی ناتوانکننده، مانند ALS یا سندرم قفلشدگی وجود دارند که میتواند توانایی صحبت کردن آنها را مختل کند.»
محققان آرایه الکترود خود را روی پلاستیک انعطافپذیر فوقالعاده نازک و با درجه پزشکی ساختند، با الکترودهایی که کمتر از ۲ میلیمتر از هم فاصله دارند، که میتوانند سیگنالهای خاص را حتی از نورونهای بسیار نزدیک به یکدیگر تشخیص دهند.
طبق یک مطالعه علمی که در مجله Science Alert منتشر شده است، سوزاندراکومار دوراول، مهندس زیست پزشکی دانشگاه دوک، از یک الگوریتم یادگیری ماشینی برای ارزیابی اطلاعات ثبت شده استفاده کرد تا مشخص شود که فعالیت مغز چقدر میتواند گفتار آینده را پیشبینی کند.
کوگان میگوید: «ما اکنون در حال توسعهی همان نوع دستگاه ضبط هستیم، اما بدون هیچ سیمی. شما قادر خواهید بود حرکت کنید و نیازی به اتصال به پریز برق نخواهید داشت، که واقعاً هیجانانگیز است.»
