این رفتار ساده زندگی مشترک را به بازی باختباخت تبدیل میکند
حتماً حداقل یکبار در کودکی، بازی طنابکشی را امتحان کردهاید. بازی قدرت، سرعت و استقامت! اما اگر پای این بازی به زندگی مشترک باز شود، همه چیز مزه دیگری دارد...
«تصور کنید زوجین دو سر یک طناب را گرفتهاند؛ هرچه یکی محکمتر بکشد، دیگری برای اینکه تعادلش را از دست ندهد، مقاومت بیشتری میکند. اما اگر یکی از آنها طناب را رها کند، بازی قدرت متوقف میشود.» سکینه مستولی، کارشناسی ارشد روانشناسی، مربی و مدرس مهارتهای همسرداری در این گزارش یک تکنیک کاربردی پیش پای زوجین گذاشته است تا لجبازی را از در آپارتمان بیرون کنند.
طناب را آگاهانه رها کنید!
مستولی ادامه میدهد: «رها کردن طناب به معنای تسلیم شدن، نادیده گرفتن حق خود یا بیتفاوتی نیست؛ بلکه به این معناست که از فضای «جنگ برای شکست دادن همسر» خارج شوید و گفتوگو را به مسیر «حل مسئله» بازگردانید.»و در ادامه ۵ نکته اساسی برای توقف طنابکشی را مطرح میکند:
۵ نکته طلایی برای توقف طنابکشی!
۱. کشمکش را متوقف کنید: وقتی احساس کردید بحث از مسیر اصلی خارج شده است، ادامه ندهید. میتوانید بگویید: «احساس میکنم گفتوگوی ما در حال تبدیلشدن به کشمکش است. من نمیخواهم با هم بجنگیم.» این جمله نه حمله است و نه عقبنشینی؛ بلکه توصیف وضعیت موجود است.
۲. از برچسبزدن بپرهیزید: بهجای استفاده از کلماتی مثل «لجباز»، رفتار را توصیف کنید. مثلاً بگویید: «وقتی پیش از آنکه حرفم تمام شود مخالفت میکنی، احساس میکنم خواستهام شنیده نمیشود.» برچسبزدن شخصیت را هدف قرار میدهد، اما توصیف رفتار، راه را برای تغییر باز میگذارد.
۳. خواسته خود را کوتاه و شفاف بیان کنید: توضیحات طولانی در زمان مقاومت همسر، کارایی ندارد. کوتاهمحترمانه بگویید: «برای من مهم است که درباره این موضوع به تصمیم مشترک برسیم.»
۴. حق انتخاب واقعی بدهید: فشارآوردن باعث مقاومت بیشتر میشود. سعی کنید انتخابهای محدود و مشخصی ارائه دهید: «ترجیح میدهی امشب درباره این موضوع صحبت کنیم یا فردا بعد از شام؟» یا «کدام بخش از این کار برای تو راحتتر است؟» با این کار، همسر خود را در تصمیمگیری شریک کردهاید.
۵. زمان مناسب را انتخاب کنید: اگر همسرتان عصبانی است یا آمادگی شنیدن ندارد، گفتوگو را موقتاً متوقف کنید. اما موضوع را رها نکنید؛ بگویید: «در حال حاضر هر دو ناراحت هستیم و احتمالاً به نتیجه نمیرسیم. این موضوع را فراموش نمیکنم و فردا در زمان مناسبتری درباره آن گفتوگو میکنیم.»
به یاد داشته باشید: ایجاد وقفه در بحث برای رسیدن به آرامش است، نه به معنای قهر، سکوت تنبیهی یا فرار از مسئولیت.
