جادوی نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا؛ شور، خطر و بازگشتهای بزرگ
فرتاک نیوز: فینالها تنها صحنه تاجگذاری محسوب میشوند اما مسابقات نیمهنهایی قلب تپنده لیگ قهرمانان اروپا هستند.
بهترین اتفاق مداوم فوتبال جهان نیمهنهاییهای لیگ قهرمانان اروپا هستند. سه دلیل وجود دارد که چرا این نمایشها به طور مداوم کسلکنندگی فینالها را جبران میکنند.
بعد از مسابقه بین پاریسنژرمن و بایرن (5 بر 4 به سود پاریسنژرمن)، احتمالاً خیلیها میخواستند بگویند: «بله، این بهترین نیمهنهایی در 10 سال گذشته است.» سپس بارسلونا و اینتر با عملکرد ناامیدکننده فرانچسکو آچربی به ذهن خطور کردند. تاتنهام و آژاکس با نیمه دوم دیوانهوارشان در بازی برگشت و هتتریک لوکاس مورا که پیروزی را قطعی کرد. بازیهای لیورپول و بارسا در همان فصل یا رئال مادرید و منچستر سیتی در سال 2022، زمانی که مشخص شد توپ طلا باید به کریم بنزما برسد و نه فرد دیگری.
هر بهار، مراحل حذفی لیگ قهرمانان اروپا برای ما شور و هیجان به ارمغان میآورد اما چرا نیمهنهاییها به اوج خود میرسند؟ چرا مسابقات تعیینکننده اغلب به قسمت پایانی یک سریال خوب تبدیل میشوند و سازندگان در پایان از انرژی خود میکاهند؟ وقت آن رسیده که پدیده نیمهنهاییهای ویرانگر را بپذیریم و درک کنیم.
همچنین به این پرسش پاسخ خواهیم داد: چرا فینالها چنین اثرات احساسی از خود به جا نمیگذارند؟ وقتی قهرمانی لیورپول در سال 2019 را به یاد میآوریم، نخستین چیزی که به ذهنمان خطور میکند بازگشت مقابل بارسلونا است، نه شکست سنگین مقابل تاتنهام در مادرید. بسیاری حتی نتیجه دقیق را به خاطر نمیآورند. در واقع، لیورپول 2 بر صفر پیروز شد.
هیچکس از اشتباه نمیترسد
پاریسنژرمن و بایرن بازی فوقالعادهای انجام دادند ( هنوز بازی برگشت در پیش است). نبرد بین دو تیم فوقالعاده تهاجمی با هافبکهای عالی و استعدادهای تهاجمی راهی برای موفقیت است. با این حال، این هیجان یک جنبه منفی نیز دارد. آیا بهترین تیمهای جهان واقعاً باید به این روش دفاعی بازی کنند؟
وینسنت کمپانی مسیر خودش را انتخاب کرد. او برنلی را به رقابتیترین تیم چمپیونشیپ تبدیل کرد اما در لیگ برتر با فوتبال تهاجمی به طرز فجیعی شکست خورد. بایرنتحت رهبری او هرگز الگوی قابل اعتمادی نبود.
حتی در بوندسلیگا، مونیخ از نظر گل خورده بهترین نیست (32). بوروسیا دورتموند با 31 گل خورده تعداد کمتری دارد. با این حال، بایرن در گلهای زده مسلط است؛ 113 در مقابل 65 گل دورتموند. پاریسنژرمن خسته، برتری دفاعی فصل گذشته را از دست داده است. اگرچه اوضاع اخیراً بهبود یافته است؛ شش کلینشیت در 10 بازی آخر قبل از دیدار با بایرن نیز یک عامل است.
با این حال، آلمانیها نشان دادند که پاریسیها میتوانند هر لحظه از هم بپاشند. آیا دیدید که مایکل اولیسه با نونو مندس چه کرد؟ در آخرین لیگ قهرمانان اروپا، تیم لوئیس انریکه تقریباً کار آستون ویلا را در مرحله یکچهارم نهایی تمام کرد؛ 3 بر یک و یک تساوی اعصاب خردکن 2-3 در خارج از خانه با سیوهای قدرتمند جانلوئیجی دوناروما.
در این مراحل، منطق سادهای اعمال میشود: هر کسی که بیشترین گل را بزند، صعود میکند. فوتبال حذفی (به خصوص فوتبالی که در دو بازی رفت و برگشت انجام میشود) به نفع تیمهایی نیست که سعی میکنند در حالی که دائماً به ساعت نگاه میکنند، به چیزی بچسبند. ریسک، سرعت، حملات غیرمنتظره، مهارتهای فردی، طغیانهای احساسی که به مرز جنون میرسند؛ این چیزی است که در بازیهای حذفی نتیجه میدهد. بنابراین بهتر است ریسک را بالا ببرید.
آرسنال سال گذشته را به خاطر دارید، درست است؟ میکل آرتتا به لوئیس انریکه کمک خوبی کرد. در بازی برگشت در پاریس، آرسنال پس از چندین سیو از دوناروما از نظر احساسی از پا درآمد و به سادگی توپ را از دست داد. نیمهنهاییها قوانین خاص خود را دارند، جسورترین و بیباکترینها پاداش میگیرند. البته یک استثنا وجود داشت؛ اینتر در سال 2010 این قانون را وضع کرد اما مورینیو از همه قوانین و دستهبندیها فراتر میرود.
لغو قانون گل زده در خانه حریف
یکی از بهترین تصمیمهای تاریخ فوتبال لغو قانون گل زده در خانه حریف بود. گل زده در خانه حریف. تساوی 1-1 یا 1-2. در خانه، وقتی نتیجه در مجموع 1-1 است، برتری گل زده در خانه حریف را حفظ کنید. یا در نتیجه 1-2 مساوی کنید و از تساوی 2-2 (با برتری یک بر صفر) دفاع کنید. یک میلیارد پرتاب اوت و پرتاب اوت به نیمه حریف انجام دهید.
حالا، یک ورزشگاه خانگی فقط یک ورزشگاه خانگی است. تنها مزیت اضافه، عامل تازگی است (نیازی به سفر طولانی نیست)، هواداران و زمین آشنا. هر مسابقه اساساً یک شروع جدید است. برخی تیمها از روی عادت در بازیهای خارج از خانه از مزیت میزبانی استفاده میکنند. گاهی اوقات این مزیت به قیمت وحشتناکی تمام میشود، لیورپول تقریباً تاوان اسراف خود را با شکست 2 بر صفر خانگی و شکست 3-2 خارج از خانه مقابل ویارئال در سال 2022 (با بازگشتی دیگر از کلوپ) پرداخت کرد.
با این حال، ایده لغو قانون گل زده در خانه حریف کاملاً در مورد نیمهنهاییهایی که قبل از فصل 2022-2021 برگزار میشدند، صدق نمیکند. بنابراین، در میان عسل غلیظ همیشه میتوانید تهسیگارهای خشکشده پیدا کنید (مائوریتزیو ساری هیچ ارتباطی با آن ندارد)، مانند سری بازیهای رئال مادرید در سال 2016 با منچستر سیتی (تساوی بدون گل در منچستر و یک بر صفر در مادرید، با گل به خودی فرناندو) اما در کل، جادو به لطف یک عنصر کلیدی حفظ میشود. در ادامه بیشتر درباره آن صحبت خواهیم کرد.
مشکل فینالها این است که همیشه فقط یک مسابقه هستند. هزینه اشتباهات بیشتر است و فرصتی وجود ندارد که در یک هفته تجدید قوا کنید و با ذهنیتی متفاوت وارد بازی برگشت شوید. بنابراین، همه مانند بوکسورهای سنگینوزن دور یکدیگر میچرخند. یا اینکه مشتی به فکشان میخورد و از کوره درمیروند؛ مثل اینتر در سال 2025، لیورپول در سال 2018، یوونتوس در سال 2017.
12 سال از آخرین فینالی که اعتراض عمومی را برانگیخت میگذرد. در می 2014، سرخیو راموس وارد محوطه جریمه حریف شد و لیگ قهرمانان را از اتلتیکو مادریدِ دیهگو سیمئونه گرفت. یادآوری دوئل تاکتیکی بین توماس توخل و پپ گواردیولا در سال 2021 کمی طولانی است (البته یادآوریاش خوشایند است، چون چلسی برنده شد). گزینه دیگر، یک مسابقه پرتنش بین لیورپول و رئال مادرید در سال 2022 است، جایی که تیبو کورتوا و کاسمیرو درخشان ظاهر شدند اما مطمئناً آن نوع دیوانگی وجود نداشت که شما را وادار کند فوراً خلاصه بازی را دوباره تماشا کنید. این همان مکانیک فینالهاست.
دو مسابقه همیشه جایی برای جذابیت باقی میگذارند. حتی در شکست، جذابیت هرگز از بین نمیرود. «تمام نشده!» دکلان رایس پس از شکست اخیر 2 بر یک مقابل منچسترسیتی در لیگ برتر انگلیس فریاد زد. «هنوز تمام نشده» شعار خوبی برای نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا است. این یک فیلم دو قسمتی است که مطمئناً میداند چگونه غافلگیر کند.
بسیاری پیشبینی میکنند که آرسنال و اتلتیکو برای کسب عنوان «پادشاهان هارامبولا» با هم رقابت خواهند کرد اما شاید در نیمهنهایی باشد که این تیمها سرانجام خودشان را نشان دهند. بیایید امیدوار باشیم. این نمایش باید ادامه داشته باشد.
برای ورود به کانال تلگرام فرتاک نیوز کلیک کنید.
