بحران در ماراتن کنکور؛ عدالت در مسلخ معدل ؛ ۳ پرسش کلیدی از سکاندار سازمان سنجش
در حالی که افت کیفیت آموزشی در سالهای اخیر به دغدغه اصلی خانوادهها تبدیل شده، اصرار بر تأثیر ۶۰ درصدی و قطعی معدل پایههای یازدهم و دوازدهم، موجی از نگرانی را در میان داوطلبان کنکور ایجاد کرده است.
نادر دارستانی؛ کنکور سراسری سالهاست که فراتر از یک آزمون علمی، به سرنوشتسازترین ماراتن زندگی جوانان ایرانی تبدیل شده است. اما تغییر ریلِ سیاستهای آموزشی از «تأثیر مثبت» به «تأثیر قطعی» سوابق تحصیلی، این چالش را به یک بحران جدی و اضطرابی فراگیر تبدیل کرده است.
یکی از مهم ترین دغدغه اصلی خانوادهها افت کیفیت آموزشی در سالهای اخیر است و با توجه به این موضوع، اصرار بر تأثیر ۶۰ درصدی و قطعی معدل پایههای یازدهم و دوازدهم، موجی از نگرانی را در میان داوطلبان کنکور و خانوادههای آنها ایجاد کرده است
منتقدان و کارشناسان معتقدند اعمال نمرات امتحان نهایی بهعنوان بخش اعظم تراز کل، آن هم در دورانی که کیفیت آموزشی به دلیل چالشهای مختلف با افت جدی مواجه بوده، شکاف میان مناطق مرفه و محروم را عمیقتر میکند. با وجود نامهنگاری ۱۹۵ نماینده مجلس برای اصلاح این روند و بازگشت به تأثیر مثبت، سازمان سنجش همچنان خود را صرفاً «مجری مصوبات» میداند. اما سوال اصلی اینجاست: در جایی که زیرساختهای آموزشی یکسان نیست، چگونه میتوان با یک خطکش قطعی، سرنوشت دانشآموزان را اندازه گرفت؟
سه سوال اساسی از رئیس سازمان سنجش را بازخوانی میکنیم که پاسخ به آنها مطالبات میلیونی داوطلبان و خانوادههاست
عدالت آموزشی: با توجه به افت کیفیت تحصیل و نابرابری امکانات در مناطق مختلف، آیا اعمال «تأثیر قطعی» بر پایه یازدهم و دوازدهم، به معنای نادیده گرفتن سرنوشت داوطلبانِ مناطق محروم نیست؟
اعتبار سنجی: آیا سازمان سنجش تضمین میدهد که زیرساختهای فعلی و نحوه تصحیح امتحانات، دقت کافی برای تعیین ۶۰ درصد از رتبه نهایی داوطلب را دارند؟
نقش مشورتی: چرا سازمان سنجش به عنوان متولی کنکور، گزارشِ مخالفتها و آسیبهای روانی این طرح را جهت تغییر از تأثیر «قطعی» به «مثبت» به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه نمیدهد؟در دو سال متوالی تحصیلی بر چه مبنای کارشناسی استوار است؟»
سخن پایانی: جناب آقای محمدی؛
جناب آقای رئیس، سازمان سنجش در طول دهههای گذشته، همواره بهعنوان نمادِ اعتماد و دقت در برگزاری آزمونهای ملی شناخته شده است؛ اما امروز این سرمایهی اجتماعی در معرض یک آزمون بزرگ قرار دارد. پیوند زدن سرنوشت تحصیلی دانشآموزان به «تأثیر قطعی» معدل در پایههای یازدهم و دوازدهم، آن هم در ساختاری که هنوز از نابرابری شدید آموزشی رنج میبرد، میتواند این اعتمادِ دیرینه را خدشهدار کند.
