آیا ایمنی خودروها برای همه شهروندان ضروری است؟
دسترسی به خودروهای ایمن برای تمام شهروندان یک ضرورت است. سوال اینجاست که آیا حمایت از تولید داخل باید به قیمت جان مردم باشد؟
به گزارش فرتاک نیوز؛ روزنامه ج.ان در گزارشی به اظهارات رئیس پلیس راهور فراجا اشاره کرده که میگوید: «حمایت از تولید داخل به قیمت جان مردم اشتباه محض است.» این سخن بهخصوص زمانی جدیتر میشود که به سالها تصادف، مرگ و معلولیت ناشی از سوانح رانندگی فکر کنیم.
هیچکس نمیتواند اهمیت تولید داخل را انکار کند. صنعت خودرو نه تنها اشتغال ایجاد میکند، بلکه به زنجیرهای از صنایع وابسته نیز کمک میکند. اما سوال اصلی این است که مرز حمایت از تولید داخل کجاست؟ آیا حمایت باید به گونهای باشد که شهروندان حتی حق انتخاب خودروهای ایمنتر را نداشته باشند؟
سردار سیدتیمور حسینی به واقعیتی اشاره کرده که انسانها خطا میکنند. عوامل انسانی مانند خوابآلودگی یا حواسپرتی میتوانند منجر به حوادث شوند. فلسفه وجود سامانههای ایمنی خودرو نیز همین است که خطای انسانی به قیمت جان افراد تمام نشود.
بنابراین، وقتی یک مقام مسئول میگوید که تصادف یک پژو با گاردریل میتواند جان شش سرنشین را بگیرد، نمیتوان همه چیز را به خطای انسانی تقلیل داد. اگر انسان خطا میکند، خودرو و جاده باید به گونهای طراحی شوند که تبعات این خطا را کاهش دهند. اینجا سوالی اجتماعی مطرح میشود: اگر خودروهای وارداتی و استاندارد میتوانند خطرات جانی را کاهش دهند، چرا دسترسی به آنها برای همه شهروندان فراهم نیست؟
در حال حاضر در مازندران، مباحثی درباره ظرفیت خودروهای وارداتی و پلاک منطقه آزاد مطرح است. اگر یک منطقه میتواند از این امکان بهرهمند شود، اصل مسئله قابل تأمل است: چرا این امتیاز باید محدود به یک جغرافیا باشد؟ اگر خودروی ایمن حق طبیعی هر شهروند است، آیا جان شهروندان مختلف باید در اولویتهای متفاوت قرار گیرد؟
اگر منطقه آزاد بتواند راهی برای دسترسی به خودروهای ایمنتر باشد، شاید بهجای توسعه استثناها، بهتر باشد سیاست کلی بازنگری شود. چرا کل کشور نباید به گونهای مدیریت شود که شهروندان بتوانند میان خودروهای ایمن داخلی و خارجی انتخاب کنند؟
پرسشی که سالهاست در ذهن افکار عمومی وجود دارد این است که چرا مدیران صنعت خودرو و خانوادههای آنان معمولاً از محصولات مشابهی برای سفرهای شخصی خود استفاده نمیکنند که از مردم انتظار دارند؟ اگر این خودروها از لحاظ ایمنی در شأن خانوادههای آنان نیست، آیا سزاوار است که شهروندان عادی از آنها استفاده کنند؟
سالهاست که شعار «خودروی داخلی را حمایت کنید» مطرح است. شاید اکنون زمان آن رسیده که این جمله اصلاح شود: «تولید داخلی را حمایت کنید، اما نه به قیمت جان مردم.»
وقت آن است که در سیاست خودرو، جان انسان از مصلحت صنعت مهمتر باشد. شهروند ایرانی نباید برای سوار شدن بر خودروی ایمن منتظر استثنا، منطقه آزاد یا مجوز ویژه باشد. اگر خودروهای ایمن وجود دارند، باید راه دسترسی به آنها باز شود و اگر تولید داخلی توان رقابت ندارد، باید به جای بستن درهای انتخاب مردم، کیفیت تولید را ارتقا داد. در نهایت، این مردم نیستند که باید هزینه ضعف سیاستگذاری را با جان خود بپردازند.