عفونت لگنی در زنان؛ از علائم هشدار تا عوارض احتمالی

عفونت لگنی یا بیماری التهابی لگن، نوعی عفونت در بخش‌های بالاتر دستگاه تناسلی زنان است که معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که برخی باکتری‌ها از واژن و دهانه رحم به سمت رحم، لوله‌های رحمی یا تخمدان‌ها حرکت کنند. این بیماری ممکن است علائم خفیف داشته باشد یا در برخی افراد با نشانه‌های واضح و دردناک همراه شود.

تشخیص و درمان به‌موقع عفونت لگنی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در صورت درمان نشدن، عفونت می‌تواند باعث ایجاد التهاب و آسیب در اندام‌های تناسلی شود و در برخی موارد عوارض طولانی‌مدت به همراه داشته باشد.

عفونت لگنی چه علائمی دارد؟

علائم عفونت لگنی در همه زنان یکسان نیست. درد در قسمت پایین شکم یا لگن، یکی از شایع‌ترین نشانه‌هاست. این درد ممکن است مداوم باشد یا هنگام رابطه جنسی شدت بیشتری پیدا کند.

ترشحات غیرطبیعی واژن، تغییر بوی ترشحات، خونریزی بین دوره‌های قاعدگی، خونریزی بعد از رابطه جنسی، سوزش هنگام ادرار و تب نیز می‌توانند از علائم این بیماری باشند.

گاهی علائم بیماری خفیف هستند و فرد ممکن است تصور کند با یک عفونت ساده واژن مواجه شده است. به همین دلیل، تداوم یا ترکیب چند علامت باید جدی گرفته شود.

علت ایجاد عفونت لگنی چیست؟

عفونت لگنی اغلب در نتیجه گسترش برخی عفونت‌های باکتریایی ایجاد می‌شود. برخی عفونت‌های منتقل‌شونده از راه جنسی، از جمله عفونت ناشی از کلامیدیا یا سوزاک، می‌توانند در ایجاد بیماری نقش داشته باشند.

البته همه موارد بیماری الزاماً به یک عفونت منتقل‌شونده از راه جنسی مربوط نیستند و باکتری‌های موجود در دستگاه تناسلی نیز در شرایطی می‌توانند به قسمت‌های بالاتر گسترش پیدا کنند.

چه عواملی خطر ابتلا را افزایش می‌دهند؟

داشتن عفونت‌های درمان‌نشده، به‌ویژه برخی عفونت‌های منتقل‌شونده از راه جنسی، می‌تواند خطر ابتلا به بیماری التهابی لگن را افزایش دهد. سابقه ابتلا به عفونت لگنی نیز می‌تواند احتمال تکرار بیماری را بیشتر کند.

رعایت رابطه جنسی ایمن، انجام آزمایش‌های لازم در صورت وجود احتمال عفونت و درمان مناسب عفونت‌های تشخیص‌داده‌شده می‌تواند در کاهش خطر ابتلا مؤثر باشد.

عوارض عفونت لگنی چیست؟

اگر عفونت لگنی به‌موقع درمان نشود، ممکن است باعث ایجاد بافت اسکار در لوله‌های رحمی و سایر اندام‌های لگنی شود. این آسیب در برخی زنان می‌تواند با مشکلات باروری، افزایش احتمال بارداری خارج رحمی یا درد مزمن لگنی همراه باشد.

البته همه افراد مبتلا دچار این عوارض نمی‌شوند و درمان زودهنگام می‌تواند خطر عوارض را کاهش دهد.

درمان عفونت لگنی چگونه است؟

درمان بیماری التهابی لگن معمولاً بر اساس علت و شدت بیماری انجام می‌شود و ممکن است به مصرف آنتی‌بیوتیک نیاز داشته باشد. نوع دارو و مدت درمان باید توسط پزشک تعیین شود.

حتی در صورت بهتر شدن علائم، قطع خودسرانه دارو می‌تواند باعث ناقص ماندن درمان شود. در موارد شدیدتر یا زمانی که احتمال عوارض وجود دارد، ممکن است بستری شدن در بیمارستان ضروری باشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

درد شدید یا مداوم پایین شکم، تب بالا، استفراغ، خونریزی غیرطبیعی یا بدتر شدن سریع علائم از مواردی هستند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارند. همچنین اگر علائم عفونت تناسلی پس از درمان برطرف نشوند یا دوباره بازگردند، مراجعه به پزشک اهمیت دارد.

عفونت لگنی بیماری‌ای نیست که بتوان تنها با مشاهده علائم آن را تشخیص داد؛ بنابراین خوددرمانی، به‌ویژه مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک، توصیه نمی‌شود.