علائمی که می‌گویند کبد شما حال خوبی ندارد

 با این حال، بیماری‌های کبدی همیشه در ابتدا علامت مشخصی ایجاد نمی‌کنند و ممکن است فرد برای مدتی از مشکل خود بی خبر باشد.

خستگی مداوم

احساس خستگی و ضعف مداوم می‌تواند یکی از نشانه‌های بیماری کبدی باشد، هرچند دلایل بسیار دیگری نیز برای خستگی وجود دارد. به همین دلیل، خستگی به تنهایی به معنای بیماری کبد نیست.

تهوع و کاهش اشتها

تهوع، احساس ناخوشی، کاهش اشتها و گاهی کاهش وزن بدون دلیل مشخص می‌توانند در برخی بیماری‌های کبدی دیده شوند.

خارش پوست

خارش مداوم، به ویژه زمانی که بدون ضایعه پوستی مشخص ایجاد شده باشد، می‌تواند با بعضی بیماری‌های کبد و مجاری صفراوی ارتباط داشته باشد.

زرد شدن پوست و چشم‌ها

یکی از شناخته شده‌ترین نشانه‌های اختلال جدی در عملکرد کبد، زرد شدن پوست یا سفیدی چشم هاست. این حالت که «یرقان» نام دارد، معمولا به افزایش بیلی روبین در خون مربوط می‌شود و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

تغییر رنگ ادرار و مدفوع

ادرار تیره و مدفوع کم رنگ یا خاکستری می‌توانند همراه با برخی بیماری‌های کبدی و اختلالات جریان صفرا دیده شوند. اگر این تغییرات بدون علت مشخص ایجاد شوند، بهتر است بررسی پزشکی انجام شود.

تورم شکم و پا‌ها

در مراحل پیشرفته‌تر بیماری‌های کبدی ممکن است مایع در شکم یا اندام‌های تحتانی جمع شود و باعث تورم شکم، پا‌ها یا مچ پا شود.

کبودی یا خونریزی آسان

آسیب شدید کبد می‌تواند توانایی بدن برای کنترل خونریزی را تحت تاثیر قرار دهد. در نتیجه، کبودی آسان یا خونریزی غیرعادی ممکن است ایجاد شود.

تغییرات ذهنی و رفتاری

در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، تجمع برخی مواد در خون می‌تواند روی مغز اثر بگذارد و باعث گیجی، خواب آلودگی، اختلال تمرکز یا تغییرات رفتاری شود. این وضعیت نیازمند ارزیابی پزشکی است.

یک نکته مهم

هیچ کدام از این نشانه‌ها به تنهایی ثابت نمی‌کنند که کبد دچار بیماری شده است. بسیاری از آن‌ها می‌توانند دلایل دیگری داشته باشند. همچنین اصطلاح «کبد سمی» یا «سم زدایی کبد» نباید با یک بیماری مشخص اشتباه گرفته شود؛ «هپاتیت سمی» اصطلاح پزشکی مشخصی است که می‌تواند در اثر تماس با برخی مواد شیمیایی، دارو‌ها یا مصرف بیش از حد بعضی مواد ایجاد شود.

اگر زردی پوست یا چشم، تورم شکم یا پاها، کاهش وزن بدون دلیل، خستگی مداوم یا تغییر قابل توجه در رنگ ادرار و مدفوع ایجاد شده است، مراجعه به پزشک و انجام بررسی‌های لازم می‌تواند به تشخیص زودهنگام کمک کند.