چرا برخی زنان از رابطه جنسی کمتر لذت میبرند؟ بررسی ۴ عامل مهم از نگاه علمی
تفاوت در تجربه لذت جنسی زنان و مردان فقط به تفاوتهای جسمی مربوط نیست؛ عوامل فرهنگی، روانی، آموزشی و کیفیت رابطه نیز نقش مهمی دارند.
تجربه لذت جنسی در زنان و مردان تحت تأثیر مجموعهای از عوامل جسمی، روانی و اجتماعی قرار دارد. برخلاف تصور رایج، تفاوت در میزان رضایت جنسی میان دو جنس را نمیتوان تنها به تفاوتهای زیستی نسبت داد؛ بلکه باورهای فرهنگی، نگرش فرد نسبت به بدن خود، کیفیت ارتباط عاطفی و میزان آگاهی جنسی نیز در این زمینه مؤثر هستند.
برخی دیدگاههای روانشناسی تکاملی معتقدند تفاوت در میل جنسی زنان و مردان میتواند به نقشهای متفاوت آنها در فرایند تولیدمثل مرتبط باشد. بر اساس این دیدگاه، مردان از نظر زیستی امکان داشتن فرزندان بیشتری دارند، در حالی که زنان با محدودیتهای بیشتری مانند دوران بارداری و زایمان روبهرو هستند و همین موضوع ممکن است بر انتخاب شریک و رفتار جنسی آنها تأثیر بگذارد.
با این حال، بسیاری از پژوهشگران تأکید میکنند که عوامل اجتماعی نیز نقش پررنگی دارند. در بسیاری از جوامع، مردان برای ابراز تمایلات جنسی آزادی بیشتری دارند، اما زنان از کودکی با پیامهایی درباره کنترل یا پنهان کردن میل جنسی مواجه میشوند. این استانداردهای دوگانه میتواند باعث ایجاد احساس شرم، اضطراب یا کاهش رضایت جنسی شود.
چهار عامل مهم در کاهش لذت جنسی زنان
۱. ناآگاهی درباره بدن و نیازهای جنسی
یکی از دلایل مهم، نبود آموزش صحیح درباره آناتومی بدن زنان و عوامل مؤثر بر لذت جنسی است. بسیاری از زنان یا شریک زندگی آنها شناخت کافی از سازوکارهای برانگیختگی و نیازهای جنسی ندارند و همین مسئله میتواند رسیدن به رضایت کامل را دشوار کند.
۲. تجربههای ناخوشایند و خشونت جنسی
تجربه آزار یا خشونت جنسی میتواند تأثیر عمیقی بر نگرش فرد نسبت به رابطه جنسی بگذارد. احساس ناامنی، ترس یا خاطرات ناخوشایند ممکن است حتی در یک رابطه عاطفی سالم نیز بر تجربه جنسی اثر بگذارد.
۳. فشارهای فرهنگی و احساس گناه
برخی زنان همچنان با باورهایی روبهرو هستند که لذت بردن از رابطه جنسی را موضوعی شرمآور میدانند. این نگرشها ممکن است باعث شود فرد نتواند آزادانه درباره خواستهها و نیازهای خود صحبت کند یا از رابطه رضایت کافی داشته باشد.
۴. تمرکز بیش از حد بر رضایت مرد
در برخی روابط، روند رابطه جنسی بیشتر بر نیازها و رسیدن مرد به رضایت متمرکز میشود و نیازهای زن کمتر مورد توجه قرار میگیرد. نبود گفتوگو میان زوجها درباره خواستهها، احساسات و تفاوتهای فردی نیز میتواند فاصله میان دو طرف را بیشتر کند.
متخصصان تأکید میکنند که گفتوگوی صادقانه میان زوجها، شناخت بهتر بدن و نیازهای یکدیگر و آموزش صحیح میتواند نقش مهمی در افزایش رضایت جنسی داشته باشد. رابطه سالم زمانی شکل میگیرد که هر دو طرف احساس امنیت، احترام و توجه متقابل داشته باشند.
دکتر زهره کشاورز
پزشک متخصص سلامت باروری - فلوشیپ پزشکی جنسی
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
