ارتباط عجیب بین تنفس و چشم؛ چیزی که محققان تازه فهمیدند
یک مطالعه اخیر نشان داده است که چشمها نه تنها احساسات درونی ما را منعکس میکنند، بلکه به یک شاخص علمی برای نحوه تنفس ما نیز تبدیل شدهاند.
این مطالعه نشان داد که اندازه مردمک چشم به طور خودکار همراه با چرخه تنفس تغییر میکند، که تأیید میکند مردمک چشم انسان در حالت سازگاری مداوم است، به عوامل محیطی و فیزیولوژیکی پاسخ میدهد و نقش مهمی در کیفیت ادراک بصری ایفا میکند. به عنوان مثال، یک مردمک گشاد شده به تشخیص اشیاء کمنور، به ویژه در دید محیطی، کمک میکند، در حالی که یک مردمک تنگ شده وضوح تصویر را بهبود میبخشد و عملکرد کارهایی مانند خواندن را افزایش میدهد.
طبق گفته PsyPost، این رفلکس آنقدر قابل اعتماد است که پزشکان از آن برای ارزیابی عملکرد مغز استفاده میکنند. اگر مردمک چشم به نور واکنش نشان ندهد، میتواند نشان دهنده یک بیماری تهدید کننده زندگی باشد.
اما مردمک چشم فقط به نور واکنش نشان نمیدهد. وقتی روی چیزی در نزدیکی خود تمرکز میکنیم، تنگ میشود و در پاسخ به فعالیت ذهنی شدید یا برانگیختگی عاطفی گشاد میشود. به همین دلیل، اندازه مردمک چشم اغلب در تحقیقات روانشناسی و عصبشناسی به عنوان شاخصی از تلاش ذهنی و توجه بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد.
برای دههها، این سه نوع واکنش مردمک چشم تنها مواردی بودند که دانشمندان از وجود آنها مطمئن بودند، اما اخیراً محققان موسسه کارولینسکا در استکهلم و دانشگاه گرونینگن در هلند کشف کردند که تنفس چهارمین واکنش است.
دانشمندان دریافتند که مردمک چشم در هنگام بازدم گشاد و در ابتدای دم تنگ میشود. برخلاف سایر واکنشهای مردمک، این واکنش به طور مداوم رخ میدهد و فیزیولوژیستها در مجموعهای از پنج آزمایش شامل بیش از ۲۰۰ نفر تأیید کردند که اندازه مردمک چشم همزمان با تنفس تغییر میکند.
این اثر از نظر ثباتش شگفتآور بود. برای مثال، شرکتکنندگان در آزمایشها سعی کردند فقط از طریق بینی یا دهان نفس بکشند و سرعت تنفس خود را تنظیم کنند، آن را کند یا تند کنند. در همه موارد، الگوی یکسانی مشاهده شد، به طوری که اندازه مردمک چشم در ابتدای دم در کوچکترین حالت خود و در طول بازدم در بزرگترین حالت خود باقی میماند.
این کشف درک ما را از تنفس و بینایی تغییر داد. این کشف نشان میدهد که ارتباط عمیقتری بین تنفس و سیستم عصبی وجود دارد، ارتباطی که دانشمندان قبلاً تصور میکردند، و سوال کلیدی این است که آیا این تغییرات ظریف در اندازه مردمک چشم بر نحوه درک انسان از جهان تأثیر میگذارد یا خیر.
نوسانات اندازه مردمک چشم در طول تنفس تنها کسری از میلیمتر است، کوچکتر از پاسخ مردمک به نور. با این حال، بزرگی این نوسانات از نظر تئوری به اندازهای بزرگ است که میتواند بر ادراک بصری ما تأثیر بگذارد. همانطور که پاسخ مردمک به نور به عنوان یک ابزار تشخیصی استفاده میشود، تغییرات در رابطه بین اندازه مردمک و تنفس ممکن است نشانه اولیه اختلالات عصبی باشد.
