خطر مرگ زودرس در کمین سوگواران؛ وقتی غم واقعاً میکشد!
از دست دادن یکی از عزیزان میتواند خطر مرگ زودرس را دو برابر کند
دانشمندان دانشگاه آرهوس دریافتهاند کسانی که فقدان شدید یکی از عزیزان خود را تجربه میکنند، در معرض خطر مرگ زودرس به مدت ۱۰ سال هستند. یافتههای این مطالعه در مجله Frontiers in Public Health (FPH) منتشر شده است.
این مطالعه شامل ۱۷۳۵ نفر بود. میانگین سنی افراد مورد مطالعه ۶۳ سال بود و همه آنها قبلاً مرگ یکی از بستگان خود را تجربه کرده بودند.
محققان حساسیت داوطلبان به فقدان را با استفاده از مقیاس غم طولانی-۱۳، معیاری برای سنجش علائم اختلال غم طولانی (PGD)، اندازهگیری کردند. آنها دریافتند افرادی که غم شدید و طولانی را تجربه کردهاند، در مقایسه با افرادی که کمتر غمگین بودهاند، دو برابر بیشتر احتمال دارد در ده سال آینده فوت کنند.
دکتر مته کیارگارد نیلسن، نویسندهی اصلی این مطالعه، گفت: «ما قبلاً غم و اندوه شدید را با افزایش خطر بیماریهای قلبی عروقی، اختلالات روانی و حتی خودکشی مرتبط دانستهایم.»
دانشمندان همچنین دریافتند که اکثر کسانی که شدیدترین فقدان را تجربه کردهاند، پیش از مرگ عزیزشان، دچار اختلالات روانی تشخیص داده شده و درمان مناسب برایشان تجویز شده بود.
متخصصان به ما یادآوری میکنند که غم و اندوه شدید همچنین میتواند باعث «سندرم قلب شکسته» یا کاردیومیوپاتی ناشی از استرس شود. این وضعیت حاد و گاهی اوقات تهدیدکننده زندگی در پاسخ به افزایش ناگهانی هورمونهای استرس ایجاد میشود. بخشی از قلب به طور موقت توانایی خود را برای پمپاژ موثر خون از دست میدهد و علائمی شبیه به حمله قلبی ایجاد میکند.
برخلاف حمله قلبی کلاسیک، سندرم قلب شکسته شریانها را مسدود نمیکند، اما یک وضعیت تهدیدکننده زندگی ایجاد میکند.