جنگ شکریازی؛ نبردی که قلعه چهریق را از دست سمیتقو خارج کرد

به گزارش فرتاک نیوز؛ جنگ شکریازی یا نبرد قلعه چهریق یکی از مهم‌ترین درگیری‌های نظامی ایران در اوایل قرن چهاردهم خورشیدی بود که در روزهای ۱۸ تا ۲۰ مرداد ۱۳۰۱ میان نیروهای دولتی به فرماندهی سرتیپ امان‌الله جهانبانی و رضا خان سردار سپه با نیروهای کرد شکاک به رهبری اسماعیل سمیتقو در منطقه آذربایجان رخ داد.

این نبرد در شرایطی اتفاق افتاد که آذربایجان در پی ناآرامی‌های سیاسی و نظامی آن دوره، شرایطی بی‌ثبات داشت. پس از برخی قیام‌ها و تحولات داخلی، نگرانی از گسترش نفوذ سمیتقو در منطقه افزایش یافته بود و دولت تصمیم گرفت با اعزام نیروهای نظامی، کنترل مناطق شمال‌غرب کشور را دوباره به دست گیرد.

آغاز عملیات برای سرکوب سمیتقو

پس از انتصاب امان‌الله جهانبانی به فرماندهی لشکر آذربایجان، برنامه‌ریزی برای عملیات علیه نیروهای سمیتقو آغاز شد. نیروهایی از تهران، آذربایجان، قزوین، همدان و نیروهای محلی در این عملیات حضور داشتند و فرماندهی عملیات بر عهده نیروهای ارتش دولتی بود.

طرح جنگی نیروهای دولتی بر حمله از چند محور به سمت قلعه چهریق، مرکز قدرت سمیتقو، استوار بود. ستون‌های نظامی از مسیرهای مختلف حرکت کردند تا امکان مقاومت و عقب‌نشینی نیروهای مقابل کاهش پیدا کند.

نبرد شدید در شکریازی

درگیری اصلی از ۱۸ مرداد آغاز شد و یکی از سخت‌ترین نبردهای ارتش ایران در آن دوره شکل گرفت. نیروهای سمیتقو در آغاز مقاومت شدیدی نشان دادند و حملات اولیه نیروهای دولتی را با مشکل مواجه کردند.

با ورود یگان‌های سواره‌نظام و استفاده گسترده‌تر از توپخانه، شرایط تغییر کرد و نیروهای دولتی توانستند فشار بیشتری بر مواضع مقابل وارد کنند. پس از حدود ۲۴ ساعت نبرد سنگین، نیروهای سمیتقو به سمت قلعه چهریق عقب‌نشینی کردند.

سقوط قلعه چهریق و پیامدهای جنگ

در ادامه عملیات، نیروهای دولتی با تعقیب نیروهای عقب‌نشسته، در ۲۰ مرداد ۱۳۰۱ موفق شدند قلعه چهریق را تصرف کنند. این پیروزی باعث تضعیف قدرت نظامی سمیتقو شد و او و بخشی از نیروهایش به خاک ترکیه پناه بردند.

جنگ شکریازی از نظر تاریخی یکی از رویدادهای مهم در مسیر افزایش اقتدار دولت مرکزی ایران در دهه ۱۳۰۰ خورشیدی به شمار می‌رود؛ نبردی که پایان یکی از چالش‌های امنیتی مهم در منطقه آذربایجان را رقم زد.