اف-۵ تایگر؛ ستون چابک دفاع هوایی و پشتیبانی نزدیک نیروی هوایی ارتش

اینفوگرافی منتشرشده از جنگنده اف-۵ ایرانی، بخشی از توانمندی‌های این هواگرد عملیاتی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را به نمایش می‌گذارد.

اف-۵ که از دهه ۱۳۴۰ وارد خدمت نیروی هوایی ایران شده، طی سال‌های گذشته با اجرای پروژه‌های بهینه‌سازی و ارتقای سامانه‌های الکترونیکی، ناوبری و تسلیحاتی همچنان در چرخه عملیاتی باقی مانده است. این جنگنده سبک به دلیل نسبت رانش به وزن مناسب و قدرت مانور بالا، یکی از گزینه‌های مؤثر برای دفاع از حریم هوایی، رهگیری اهداف و اجرای مأموریت‌های پشتیبانی نزدیک هوایی محسوب می‌شود.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، اف-۵ ایرانی با بهره‌گیری از دو موتور J85-GE-21، به سرعتی بیش از ۱٫۶ ماخ دست یافته و شعاع عملیاتی آن به حدود ۱۶۰۰ کیلومتر می‌رسد. این جنگنده قادر است انواع موشک‌های هوا به هوا، بمب‌های عمومی و هدایت‌شونده و راکت‌های هوا به سطح را حمل و در مأموریت‌های مختلف به کار گیرد.

همچنین تجهیز این هواگرد به سامانه‌های ناوبری اینرسی، رادار کنترل آتش، ارتباطات UHF/VHF و نمایشگر هدآپ (HUD)، توان عملیاتی آن را در مأموریت‌های رزمی و آموزشی افزایش داده است.

کارشناسان نظامی معتقدند اف-۵، با وجود ورود جنگنده‌های پیشرفته‌تر به ناوگان هوایی، همچنان به دلیل سادگی، قابلیت اطمینان، هزینه عملیاتی پایین و امکان ارتقای مستمر، جایگاه مهمی در ساختار دفاع هوایی کشور حفظ کرده و در کنار دیگر جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش، نقش قابل توجهی در حفظ آمادگی رزمی ایفا می‌کند.