رقابت آیزنکوت و نتانیاهو در انتخابات کنست؛ نقش احزاب عرب کلیدی است
انتخابات بیستوششمین دوره کنست اسرائیل در حالی به مراحل حساس نزدیک میشود که نه نتانیاهو و نه اپوزیسیون از مسیر روشنی برای تشکیل کابینه برخوردار نیستند. احزاب کوچک و بهویژه احزاب عرب ممکن است نقش تعیینکنندهای ایفا کنند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ انتخابات کنست اسرائیل قرار است در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (پنجم آبان) برگزار شود. طبق قانون انتخاباتی رژیم صهیونیستی، برای ورود به پارلمان هر فهرست انتخاباتی باید حداقل ۳.۲۵ درصد آرای معتبر را به دست آورد. این امر باعث میشود که عبور یا سقوط احزاب کوچک از حد نصاب انتخاباتی به یکی از عوامل اصلی تغییر در ترکیب کرسیهای کنست تبدیل شود.

براساس تازهترین نظرسنجی منتشرشده، حزب «یاشار» به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۲ کرسی پیشتاز است. حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو ۱۸ کرسی و حزب «باهم» به رهبری نفتالی بنت ۱۳ کرسی پیشبینی شدهاند. همچنین، «دموکراتها» به رهبری یائیر گولان ۱۱ کرسی و «اسرائیل خانه ما» به رهبری آویگدور لیبرمن ۹ کرسی به دست خواهند آورد.

بلوک مخالف نتانیاهو در مجموع ۶۷ کرسی در نظرسنجیها به دست آورده که ۵۵ کرسی آن متعلق به احزاب صهیونیستی و ۱۲ کرسی متعلق به احزاب عرب است. در حالی که ائتلاف حامی نتانیاهو ۴۹ کرسی دارد، این وضعیت نشاندهنده چالشهای پیش رو برای شکلگیری یک ائتلاف پارلمانی با اکثریت ۶۱ کرسی است.
در مقایسه مستقیم آیزنکوت و نتانیاهو، ۴۷ درصد آیزنکوت و ۳۹ درصد نتانیاهو را برای تصدی نخستوزیری مناسبتر دانستهاند. آیزنکوت در تلاش است موقعیت خود را به عنوان محور اصلی اپوزیسیون تثبیت کند. در یک نظرسنجی، ۵۹ درصد از رأیدهندگان جناح چپ آیزنکوت را رهبر اصلی این جریان میدانند.

در همین حال، احزاب عرب به یکی از متغیرهای کلیدی انتخابات تبدیل شدهاند. کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل اخیراً با رأی ۱۸ به ۵، فهرست «رعم» به رهبری منصور عباس و «فهرست مشترک» را رد صلاحیت کرد. این تصمیمات میتواند تأثیرات گستردهای بر شکلگیری کابینه آینده داشته باشد.

آیزنکوت همچنین تأکید کرده که هدف او تشکیل کابینهای با اکثریت صهیونیستی و بدون نیاز به حمایت احزاب عرب است. با این حال، او امکان گفتوگو با احزاب عرب را بهطور کامل رد نکرده و سه اصل را برای هرگونه مشارکت سیاسی مطرح کرده است: پذیرش اسرائیل بهعنوان کشوری یهودی و دموکراتیک، پذیرش ارزشهای اعلامیه استقلال و پذیرش اصل خدمت نظامی یا ملی.
در نهایت، احزاب رقیب به دنبال جذب رأیدهندگان ناراضی از لیکود هستند و این موضوع به یکی از محورهای اصلی فعالیتهای انتخاباتی تبدیل شده است.