شوالیه های معاصر اروپا چه کسانی هستند؟

از اتحادیه اروپا و بنیانگذاران آن می گویم، اتحادیه ای که مدت هاست از جنگ های خونین میان کشورهای عضو خود جلوگیری کرده است. با مطالعه و شناخت بیشتر اتحادیه اروپا می توان دریافت که بی تردید ابتکار ارزشمندی را مبتکران این ایده به میراث گذاشتند. نام پدران بنیانگذار، برازنده این مبتکران است؛ افرادی که صلح را جایگزین سده ها جنگ کردند.

اتحادیه اروپا با گره زدن منافع کشورهای عضو با یکدیگر، همکاری را جانشین نزاع میان آنان کرده است. این اتحادیه حقوق همه شهروندان کشورهای عضو خود را برابر شمرده و در سیاست داخلی و خارجی خود، مردم سالاری، حاکمیت قانون و حقوق بشر را ستون های اصلی معرفی کرده است.

جنگ های اروپایی، پیشینه طولانی مدتی دارند. از جنگ های امپراتوری روم در سال ۸۰۰ به مدت سه سده، جنگ های ۱۱۶ ساله میان دو کشور فرانسه و انگلیس، جنگ های ادامه دار مذهبی به مدت دو سده، جنگ ناپلئون، جنگ پروس و سرانجام دو جنگ جهانی. دامنه این جنگ ها چندین بار به بیرون از قاره اروپا نیز کشیده شد. درگیری های محلی اروپا به درگیری های جهانی تبدیل شدند.

پس از جنگ جهانی دوم، زمانی که کینه و نفرت و حس انتقام جویی میان کشورهای اروپایی در اوج خود بود، ابتکار پدران بنیانگذار اتحادیه اروپا منجر به پایه گذاری صلح در این قاره شد. در آغاز و با هدف برپایی مردم سالاری، پاسداری از حقوق بشر و حاکمیت قانون، آن ها شورای اروپا و کنوانسیون اروپایی حقوق بشر را بنیان نهادند؛ خدمت بزرگی به بشریت. موفقیت این ابتکار و جسارت، دلیلی بر ادامه یافتن آن شد. در ادامه این ابتکار و با تاسیس جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا، بکار بردن سلاح های جنگی توسط کشورهای اروپایی علیه یکدیگر ممنوع شد. در تداوم این موفقیت ها، سنگ بنای اتحادیه اروپا گذاشته شد و در سال ۱۹۹۳ این اتحادیه شکل گرفت. اتحادیه ای که اعضای آن صلح و همکاری را جانشین جنگ ها و دشمنی های دیرینه ویرانگر نمودند. می توان گفت اتحادیه اروپا با وجود کاستی ها و ایرادات وارده، تنها نمونه موفق در این زمینه بوده است که هنوز پابرجاست و همچنان به راه خود با همه پستی و بلندی ها ادامه می دهد.

از ژان مونه سیاستمدار فرانسوی و رابرت شومان وزیر امور خارجه فرانسه (معماران پروژه ادغام اروپا)، ریچارد کالرگی سیاستمدار و فیلسوف اتریشی-ژاپنی، وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیا و پل هانری اسپاک سیاستمدار بلژیکی، به عنوان پنج پدر بنیانگذار اتحادیه اروپا یاد می شود.

پدرانی که با کنار گذاشتن خشم و کینه و انتقام، با بکارگیری تدبیر و تعقل و منطق، به جنگهای بی پایان خاتمه داده و به فرزندان و نسل های بعدی، زندگی نزیسته خود در صلح و آرامش را هدیه دادند. پدرانی که صلح، آرامش، همکاری، دوستی، رفاه و آزادی را جایگزین دشمنی، انتقام جویی، زیاده خواهی، تنش و خونریزی میان کشورهای عضو کردند. به حق که نام پدران اتحادیه اروپا برازنده آنان است.

در این میان، از دیگر افراد تاثیرگذار و مهم در این اقدام که از گروه های گوناگون، از سیاستمداران تا بازارگانان و هنرپیشه گان بودند، می توان از آلسید دی گاسپری نخست وزیر ایتالیا، آلتیرو اسپینلی سیاستمدار ایتالیایی، آنا لیند وزیر امور خارجه سوئد و مدافع حقوق بشر، هلموت کهل صدراعظم آلمان، فرانسوا میتران رئیس جمهور فرانسه، و هورست کوهلر مذاکره‌کننده ارشد پیمان اتحادیه اروپا و نماینده شخصی هلموت کهل یاد کرد که به لطف شجاعت و تعهد آنها، اروپای مدرن کماکان منطقه‌ای از صلح و ثبات است.

گفته می شود که در طی جنگ‌های صلیبی، بقای اروپای مسیحی مدیون وجود شوالیه‌ها بود. مسلک شوالیه‌گری را ترکیبی از اصول جوانمردی از جمله سخاوت، مهارت و وفاداری معرفی می کنند. میتوان پدران بنیانگذار اتحادیه اروپا را شوالیه های معاصر این قاره نامید که وجود و بقای صلح و ثبات در این منطقه، مدیون تدبیر آنان است. براستی مسلک آن ها نیز ترکیبی از اصول جوانمردی از جمله مهارت، گذشت، تدبیر و منطق است.