چرا اصلاحات اقتصادی در ایران با موانع جدی روبرو است؟
چالشهای اقتصادی ایران در سالهای اخیر به تشکیل ستادهای جدید و دستورالعملهای اجرایی محدود شده است. اما آیا این اقدامات میتوانند راهحلی واقعی برای بحرانها باشند؟
به گزارش فرتاک نیوز؛ در سالهای اخیر، تشکیل ستادها و کارگروهها به یکی از پاسخهای تکراری سیاستگذاران برای بحرانهای اقتصادی تبدیل شده، اما این روشها نتوانستهاند مشکلات ریشهای را حل کنند. احسان فرزانه، تحلیلگر اقتصاد سیاسی، بر این باور است که مسئله اصلی ایران به ساختار توزیع قدرت و منابع مربوط میشود و نه کمبود نهادهای تصمیمگیر. او تأکید میکند که بدون تغییر در ساختارهای اقتصادی، تشکیل ستادهای جدید نتیجهای نخواهد داشت.
چرا تشکلیابی مستقل ضروری است؟
فرزانه به محدودیت سازمانیابی مستقل گروههای اجتماعی اشاره میکند و میگوید که نابرابری در توانایی تشکلیابی میان گروههای فرودست و صاحبان سرمایه یکی از موانع اصلی اصلاحات است. او بر این باور است که تا زمانی که توازن قدرت تغییر نکند، مطالبات مردم در فرآیند تصمیمگیری نمایندگی نخواهد شد.
- گروههای اجتماعی باید از تشکلهای مستقل برخوردار شوند.
- دموکراتیزه شدن نهادهای علمی و دانشگاهها امری حیاتی است.
الیگارشی و دسترسی به رسانهها
فرزانه همچنین به نابرابری در دسترسی به رسانهها اشاره کرده و میگوید که برخی چهرههای منتقد اقتصادی به راحتی اجازه حضور در رسانهها را ندارند. این وضعیت نشانهای از نفوذ الیگارشی در نهادهای عمومی است و برای تغییر آن، گروههای اجتماعی باید از رسانههای مستقل بهرهمند شوند.
تأثیر خصوصیسازی بر دولت
این تحلیلگر، خصوصیسازی را عاملی مهم در تضعیف دولت میداند و معتقد است که واگذاری صنایع به بخش خصوصی موجب شده تا قدرت اقتصادی در اختیار یک گروه خاص قرار گیرد. او تأکید میکند که دولت نه تنها منابع لازم برای اصلاحات را در اختیار ندارد، بلکه با قدرتهای اقتصادی مواجه است که میتوانند در عملکرد آن اختلال ایجاد کنند. فرزانه بر لزوم بازسازی دولت و تغییر رابطه میان دولت، جامعه و صاحبان قدرت اقتصادی تأکید دارد.

او در نهایت تصریح میکند که برای عبور از وضعیت کنونی، نیاز به تشکلیابی مستقل و نمایندگی سیاسی واقعی برای مردم وجود دارد. به باور او، بدون این تغییرات، هیچ برنامه اصلاحی نمیتواند به نتیجه مطلوب برسد.
متن کامل این مصاحبه را میتوانید از اینجا بخوانید.