پیش بینی بازار آهن پس از امضای توافق ایران و آمریکا؛ صنعت فولاد در مسیر رونق یا چالشهای تازه؟
افزایش احتمال توافق میان ایران و آمریکا بار دیگر نگاه فعالان اقتصادی را به آینده بازارها معطوف کرده است؛ بازاری که در میان آنها صنعت آهن و فولاد میتواند بیش از بسیاری از بخشها از تغییر شرایط اقتصادی، کاهش محدودیتهای تجاری و رونق احتمالی ساختوساز تأثیر بگیرد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ با افزایش احتمال امضای توافق میان ایران و آمریکا، نگاه بسیاری از فعالان اقتصادی به آینده بازارها دوخته شده است. بازار آهن و فولاد نیز از این قاعده مستثنا نیست. کاهش نرخ ارز، افزایش امید به رفع تحریمها و احتمال آزادسازی منابع مالی ایران باعث شده بسیاری از فعالان بازار این سؤال را مطرح کنند که توافق احتمالی چه تأثیری بر صنعت فولاد و بازار آهن کشور خواهد داشت؟
اگرچه واکنش اولیه بازارها معمولاً در نرخ دلار و قیمت کالاها دیده میشود، اما اثرات واقعی توافق را باید در حوزههایی مانند صادرات فولاد، ساختوساز، سرمایهگذاری صنعتی و رونق اقتصادی جستوجو کرد.
بازار آهن به توافق چه واکنشی نشان داد؟
در روزهای اخیر و همزمان با انتشار اخبار مثبت از روند مذاکرات، نرخ ارز با کاهش محسوسی همراه شد. این اتفاق باعث شد بخشی از انتظارات تورمی در بازار آهن نیز کاهش پیدا کند.
در چنین شرایطی معمولاً خریداران و فروشندگان با احتیاط بیشتری معامله میکنند و بازار وارد فاز انتظار میشود تا ابعاد واقعی توافق مشخص شود. به همین دلیل کاهش قیمتهای مقطعی در بازار آهن لزوماً به معنای آغاز یک روند نزولی بلندمدت نیست.
تجربه برجام چه درسی برای بازار فولاد دارد؟
تجربه توافق هستهای در سالهای گذشته نشان داد که صنایع صادراتمحور ازجمله فولاد میتوانند از کاهش محدودیتهای بینالمللی سود ببرند. در آن دوره، صادرات فولاد ایران افزایش یافت و دسترسی تولیدکنندگان به بازارهای خارجی تا حدی آسانتر شد.
اما در مقابل، مشکلات داخلی مانند نوسانات ارزی، تورم، کمبود انرژی و رکود ساختوساز همچنان بر بازار تأثیرگذار بودند. به همین دلیل کارشناسان معتقدند حتی در صورت توافق جدید، آینده بازار آهن تنها به تحولات سیاسی وابسته نخواهد بود.
صادرات فولاد؛ بزرگترین فرصت پیش روی صنعت
یکی از مهمترین مزایای توافق احتمالی، تسهیل صادرات محصولات فولادی است. تولیدکنندگان ایرانی سالهاست با مشکلاتی مانند انتقال پول، محدودیتهای بانکی و هزینههای بالای تجارت خارجی روبهرو هستند.
در صورت کاهش تحریمها، فولادسازان میتوانند:
-
صادرات خود را افزایش دهند.
-
مشتریان جدیدی در بازارهای جهانی پیدا کنند.
-
هزینه مبادلات مالی را کاهش دهند.
-
درآمد ارزی بیشتری کسب کنند.
این موضوع میتواند به رشد سرمایهگذاری در صنعت فولاد نیز کمک کند.
ورود منابع مالی و رونق پروژههای عمرانی
یکی دیگر از آثار احتمالی توافق، آزادسازی بخشی از منابع مالی بلوکهشده ایران در خارج از کشور است. ورود این منابع به اقتصاد میتواند اجرای پروژههای عمرانی، حملونقل، زیرساختی و مسکن را تسریع کند.
ازآنجاکه فولاد یکی از مهمترین مصالح مورداستفاده در این پروژههاست، افزایش فعالیتهای عمرانی میتواند به رشد تقاضای میلگرد، تیرآهن، ورق فولادی و پروفیل منجر شود.
به همین دلیل بسیاری از کارشناسان معتقدند اثر اصلی توافق بر بازار آهن از مسیر رونق ساختوساز و پروژههای عمرانی نمایان خواهد شد.
کدام صنایع از توافق سود بیشتری میبرند؟
چند صنعت میتوانند بیش از سایر بخشها از بهبود شرایط اقتصادی پس از توافق بهرهمند شوند:
-
ساختمانسازی و پروژههای مسکن
-
خودروسازی
-
صنایع نفت، گاز و پتروشیمی
-
صنایع لوازمخانگی
-
پروژههای حملونقل و زیرساختی
رونق این صنایع به معنای افزایش مصرف فولاد و بهبود شرایط بازار آهن خواهد بود.
فرصتها و تهدیدهای صنعت فولاد پس از توافق ایران و آمریکا
|
فرصتها |
تهدیدها |
|
افزایش صادرات |
کمبود برق |
|
دسترسی به فناوری روز |
بحران گاز |
|
ورود سرمایه خارجی |
بحران آب |
|
رونق ساختوساز |
رکود احتمالی جهانی |
|
کاهش هزینه مبادلات مالی |
فرسودگی زیرساختها |
سناریوی کوتاهمدت بازار آهن (۱ تا ۳ ماه)
در ماههای ابتدایی پس از توافق، بازار احتمالاً بیش از هر عامل دیگری تحت تأثیر انتظارات روانی قرار خواهد گرفت.
در این دوره ممکن است:
· نرخ ارز کاهش پیدا کند.
· بخشی از معاملات به تعویق بیفتد.
· خریداران در انتظار ثبات بیشتر باشند.
· نوسانات قیمتی ادامه پیدا کند.
درنتیجه بازار وارد فاز احتیاط و انتظار خواهد شد.
سناریوی میانمدت بازار آهن (۶ تا ۱۲ ماه)
اگر و اگر و اگر ثبات سیاسی و اقتصادی تداوم پیدا کند، بازار فولاد میتواند از مزایای واقعی توافق بهرهمند شود.
مهمترین پیامدهای احتمالی عبارتاند از:
· افزایش صادرات
· رشد سرمایهگذاری صنعتی
· بهبود نقدینگی بنگاهها
· توسعه پروژههای عمرانی
· افزایش مصرف فولاد در صنایع مختلف
در این مرحله آثار اقتصادی توافق بهتدریج جایگزین هیجانات اولیه بازار خواهد شد.
آیا زمان اجرای پروژههای ساختمانی فرارسیده است؟
یکی از مهمترین موضوعاتی که سازندگان و پیمانکاران دنبال میکنند، ثبات اقتصادی است. هرچه فضای اقتصادی قابل پیشبینیتر باشد، تصمیمگیری برای آغاز پروژههای جدید نیز آسانتر خواهد شد.
اگر توافق به کاهش ریسکهای اقتصادی و کنترل تورم منجر شود، میتواند اعتماد سرمایهگذاران را افزایش داده و بهتدریج بازار ساختمان را از رکود خارج کند. درنتیجه تقاضای فولاد نیز رشد خواهد کرد.
آینده بازار آهن؛ از هیجان به سمت واقعیت
بازار آهن در هفتهها و ماههای ابتدایی پس از توافق همچنان تحت تأثیر اخبار سیاسی و نوسانات نرخ ارز قرار خواهد داشت، اما در افق بلندمدت عوامل بنیادیتری مسیر این بازار را مشخص میکنند.
حجم ساختوساز، وضعیت انرژی صنایع، سرمایهگذاری در زیرساختها، توسعه صادرات، شرایط اقتصاد جهانی و سیاستهای اقتصادی دولت ازجمله مهمترین متغیرهایی هستند که آینده صنعت فولاد را تعیین خواهند کرد. به همین دلیل نباید توافق ایران و آمریکا را صرفاً از دریچه کاهش یا افزایش قیمت میلگرد و تیرآهن ارزیابی کرد. اهمیت اصلی این رویداد در فرصتهایی نهفته است که میتواند برای توسعه صادرات، جذب سرمایه، نوسازی صنایع و افزایش تقاضای فولاد در اقتصاد ایران ایجاد کند.
نتیجه پایانی
به نظر میرسد در صورت تداوم ثبات سیاسی و رفع بخشی از محدودیتهای صادراتی، صنعت فولاد بیش از سایر صنایع از نتایج اقتصادی توافق بهرهمند شود؛ هرچند بحران انرژی همچنان مهمترین مانع رشد در این صنعت خواهد بود. درمجموع، صنعت فولاد میتواند یکی از مهمترین برندگان گشایشهای اقتصادی باشد؛ اما تحقق این ظرفیت به میزان موفقیت کشور در مدیریت چالشهای داخلی، بهویژه در حوزه انرژی، زیرساخت و سرمایهگذاری وابسته خواهد بود.
منبع: www.fooladiranian.com
