شب خاموش خط حمله استقلال؛ پازل هجومی ساپینتو ناقص ماند
استقلال در شبی که با پیروزی میتوانست صدر جدول لیگ برتر را تصاحب کند، مقابل ذوبآهن متوقف شد؛ تیمی که نه برنامههای تاکتیکی ساپینتو به کارش آمد و نه تعویضها توانستند گرهی از بازی هجومی آبیها باز کنند.
استقلال فرصت طلایی صدرنشینی را در هفتهای حساس از دست داد. آبیپوشان در شرایطی مقابل ذوبآهن به تساوی رضایت دادند که از پیروزی پرسپولیس برابر سپاهان خبر داشتند و میدانستند سه امتیاز این مسابقه میتواند آنها را به صدر جدول برساند؛ فرصتی که با نمایش کمرمق هجومی از بین رفت.
بازی استقلال مقابل ذوبآهن ریتم لازم را نداشت و حملات این تیم فاقد خلاقیت و تنوع بود. هرچند تصاویر منتشرشده از نیمکت استقلال نشان میداد ساپینتو و دستیارانش با لپتاپ، آمار و یادداشتهای متعدد مشغول تحلیل بازی هستند، اما این دادهها نتوانست تغییری در روند مسابقه ایجاد کند.
تعویضهای سرمربی پرتغالی نهتنها تأثیر مثبتی نداشت، بلکه ناهماهنگی در خط حمله استقلال را بیشتر کرد. بازیکنان تازهوارد به زمین نتوانستند جریان بازی را به سود تیمشان تغییر دهند و استقلال همچنان در باز کردن لایههای دفاعی ذوبآهن ناکام ماند.
بیتردید برنامههای تاکتیکی نقش مهمی در موفقیت تیمها دارند، اما این برنامهها زمانی به نتیجه میرسند که مهرههای مناسب برای اجرای آن در زمین حضور داشته باشند. غیبت یاسر آسانی، دوری منیر از تمرینات و مصدومیت مهران احمدی، سه بازیکن خلاق استقلال را از ترکیب دور کرد و پازل هجومی ساپینتو را ناقص گذاشت.
در کنار این نفرات، مهاجمانی مانند سحرخیزان نیز تحت فشار بازی دفاعی ذوبآهن و کمبود فضا، فرصت چندانی برای گلزنی پیدا نکردند. موقعیتهای محدود استقلال هم با بیدقتی از دست رفت تا تأثیر کمرنگ نقلوانتقالات زمستانی، جدایی چند مهره کلیدی و دوری بازیکنان خارجی از تمرینات، کاملاً در این مسابقه به چشم بیاید.
شاید ساپینتو و کادر فنیاش بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند نگاهی واقعگرایانهتر به تواناییهای بازیکنان موجود داشته باشند؛ نگاهی که بهجای اتکا به تاکتیکهای پیچیده و تحلیلهای پرزرقوبرق، راهی سادهتر و مطمئنتر برای بازگشت استقلال به مسیر پیروزی پیدا کند.
