توافق کاپ۳۱: حذف سوختهای فسیلی و چالشهای اقلیمی
در روزهای پایانی کنفرانس تغییر اقلیم COP۳۱ در ترکیه، حذف سوختهای فسیلی از پیشنویس دوم توافق، تنشهای جدیدی را در مذاکرات ایجاد کرده است. این تغییر نه تنها بر روی تعهدات کشورها اثرگذار است، بلکه آینده انرژی جهانی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ حذف سوختهای فسیلی از پیشنویس دوم توافق کاپ۳۱ نشاندهنده اختلافات عمیق میان کشورها در مورد سیاستهای اقلیمی است. در نسخه اولیه، اشارههایی به گذار از سوختهای فسیلی وجود داشت که در نسخه دوم به کلی حذف شده است. این تغییر در شرایطی صورت گرفته که گذار انرژی به یکی از محورهای مناقشهبرانگیز در مذاکرات تبدیل شده است.
چه عواملی باعث حذف سوختهای فسیلی شدند؟
حذف اشاره به سوختهای فسیلی نمیتواند صرفاً یک اصلاح ساده باشد. این تغییر به وضوح نشاندهنده تنشهای سیاسی و اقتصادی است که در مذاکرات وجود دارد. کشورهای آسیبپذیر به شدت بر لزوم تعیین تکلیف برای سوختهای فسیلی تأکید دارند، در حالی که کشورهای تولیدکننده نفت و گاز با این موضوع مخالفت میکنند.
تأثیرات بر اهداف اقلیمی
با وجود حذف سوختهای فسیلی، هدف محدود نگهداشتن افزایش دمای جهانی در سطح ۱.۵ درجه سانتیگراد همچنان در پیشنویس باقی مانده است. این امر پرسشهایی را درباره چگونگی تحقق این هدف و پایبندی کشورها به تعهدات کاهش انتشار مطرح میکند.
- پیشنهاد افزایش سهم برق در مصرف نهایی انرژی به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵
- توسعه ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر و بهبود بهرهوری انرژی
- گسترش زیرساختهای ذخیرهسازی و انتقال برق
چالشهای تأمین مالی اقلیم
تأمین مالی اقلیم نیز از دیگر موضوعات چالشزای مذاکرات است. کشورهای درحال توسعه بر ضرورت ایفای تعهدات مالی کشورهای توسعهیافته تأکید دارند، در حالی که کشورهای توسعهیافته خواهان استفاده از منابع مختلف، از جمله سرمایهگذاری بخش خصوصی، هستند.
اختلافات در این زمینه و موضوعات دیگری نظیر کاهش انتشار و حاکمیت ملی نیز به وضوح در مذاکرات مشاهده میشود. در نهایت، عدم توافق بر سر این مسائل نشان میدهد که دستیابی به اجماع جهانی در زمینه تغییر اقلیم چقدر دشوار است.
با نزدیک شدن به پایان COP۳۱، مشخص خواهد شد که آیا کشورهای مختلف میتوانند میان نیازهای اقتصادی و الزامات زیستمحیطی توازن برقرار کنند یا خیر.