مجتبی یزدانی؛ یک ماه ایستادگی در کنار زلزلهزدگان سرپل ذهاب
در روزهایی که زلزله، سرپلذهاب و مناطق اطراف را به ویرانه تبدیل کرده بود، مجتبی یزدانی با حضور میدانی و پذیرش مسئولیت خدمات شهری چند منطقه آسیبدیده، نشان داد مدیریت جهادی باید در میدان عمل معنا پیدا کند؛ حضوری که پس از ۹ سال همچنان شایسته یادآوری است
نادر دارستانی؛ وقتی از مدیریت جهادی سخن میگوییم، نباید آن را در چند شعار و عبارت زیبا خلاصه کنیم. مدیریت جهادی زمانی معنا پیدا میکند که مدیر، سختی کار را به جان بخرد، در کنار مردم بایستد و نتیجه تلاشش در زندگی و شرایط آنها دیده شود. مردم در روزهای بحران، بیش از هر چیز به حضور مؤثر، تصمیمگیری بهموقع و خدماترسانی واقعی نیاز دارند؛ نه وعدههایی که در میان هیاهوی حادثه فراموش میشوند.
۲۱ آبان ۱۳۹۶، زمین در سرپلذهاب و مناطق اطراف لرزید و در چند ثانیه، زندگی هزاران خانواده زیر آوار رفت. صدها نفر جان خود را از دست دادند، هزاران نفر مصدوم شدند و خانهها، ساختمانها و زیرساختهای بسیاری آسیب دیدند یا ویران شدند. در آن روزهای تلخ، مردم با داغ عزیزان، بیخانمانی و نگرانی از آینده دستوپنجه نرم میکردند و هر خدمتی که میتوانست بخشی از مشکلاتشان را کاهش دهد، ارزشی فراتر از یک اقدام اداری داشت.
مجتبی یزدانی؛ یک ماه حضور و مسئولیت در مناطق زلزلهزده
در همان روزهای دشوار، مجتبی یزدانی، معاون وقت خدمات شهری شهرداری تهران، با حضور میدانی در مناطق زلزلهزده، مسئولیت پشتیبانی و ساماندهی بخشی از خدمات شهری سرپلذهاب، تازهآباد و ازگله را برای مدت یک ماه برعهده گرفت؛ مسئولیتی که در شرایط آشفته پس از زلزله، کاری ساده و معمولی نبود.
مدیریت خدمات شهری در منطقهای که بخش زیادی از امکانات و زیرساختهایش آسیب دیده، نیازمند پیگیری مستمر، هماهنگی نیروها و حضور در متن مشکلات است. یزدانی در آن مقطع تلاش کرد ظرفیتهای شهرداری تهران را برای کمک به مناطق آسیبدیده به میدان بیاورد و در کنار مردم و مجموعههای مسئول، بخشی از بار سنگین آن روزها را کاهش دهد.
او همچنین کامران زنگیشه را بهعنوان نماینده شهرداری تهران مأمور کرد تا همراه با نیروهای خدمات شهری در منطقه حضور داشته باشد و تا زمانی که استان به کمک و پشتیبانی نیاز دارد، برای رفع مشکلات حوزه مدیریت شهری تلاش کند.
کامران زنگیشه؛ مأموریتی برای ماندن تا زمان نیاز مردم
حضور کامران زنگیشه در کنار نیروهای خدمات شهری، بخشی از همین مأموریت بود؛ حضوری که هدف آن تنها انجام یک وظیفه اداری و پایان دادن به یک مأموریت کوتاهمدت نبود، بلکه قرار بود تا زمان نیاز مناطق زلزلهزده ادامه پیدا کند.
در بحرانهایی از این دست، گاهی آنچه بیش از هر چیز در ذهن مردم باقی میماند، نه عنوان و سمت مدیران، بلکه میزان همراهی و مسئولیتپذیری آنهاست. اینکه در روزهایی که مردم با مشکلات فراوان روبهرو هستند، چه کسانی در کنارشان میمانند و برای حل مسائلشان تلاش میکنند.
اکنون که ۹ سال از آن حادثه تلخ گذشته است، یادآوری این تلاشها فرصتی برای قدردانی از کسانی است که در روزهای سخت، مسئولیت را به حضور و خدمت در میدان معنا کردند. بیتردید هیچ اقدامی نمیتواند داغ جانباختگان و رنج خانوادههای آسیبدیده را جبران کند، اما ثبت و یادآوری تلاش خدمتگزاران نیز بخشی از انصاف و حافظه جمعی ماست.
مجتبی یزدانی و کامران زنگیشه از جمله افرادی هستند که باید از حضور و تلاش آن روزهایشان یاد کرد. به هر دو بزرگوار دستمریزاد میگوییم و امیدواریم روحیه خدمت بیوقفه و حضور در کنار مردم، بیش از گذشته در مدیریت کشور جاری باشد.
مدیریت جهادی، آنجا معنا پیدا میکند که مردم اثر آن را ببینند؛ درست در روزهایی که بیش از همیشه به خدمت نیاز دارند.

