پاییز پرباران و کوچه‌های بی‌دفاع؛ نسخه عجیب شهرداری کرمانشاه برای معابر فرعی
در حالی که هشدارهای هواشناسی از پاییز پرباران در غرب کشور حکایت دارد، تصمیمات شتاب‌زده و هم‌زمان معاون عمرانی شهرداری در تراشیدن و تخریب رمپ‌ها و موانع هزاران کوچه، صدها خانوار کرمانشاهی را در آستانه خسارت‌های سنگین آب‌گرفتگی قرار داده؛ تدبیری معکوس که یک فرصت خدماتی را به تهدیدی برای امنیت روانی و مالی شهروندان بدل کرده است.
طیبه دولت‌آبادی؛ توسعه و بهسازی زیرساخت‌های شهری زمانی حلاوت خدمت را به کام شهروندان می‌نشاند که متصل به اتاق فکری منسجم، زمان‌بندی دقیق و آینده‌نگری اقلیمی باشد.
فرتاک نیوز؛ نمی‌توان از اقدامات گسترده شهرداری در قالب «نهضت آسفالت» در بخش‌هایی از معابر اصلی و فرعی کلانشهر کرمانشاه چشم پوشید؛ تلاشی که انتظار می‌رفت با درایت مدیران ارشد شهرداری به نمادی از تحول تبدیل شود، اما گویا تصمیمات خلق‌الساعه و فقدان اولویت‌بندی، در حال تبدیل شدن یک فرصت خدماتی به یک بحران جدی برای محلات شهر است.
بر اساس بررسی‌های میدانی، مشاهدات عینی و گزارش‌های پرتعداد مردمی از محلات مختلف کرمانشاه، بر اساس شنیده‌ها اخیراً معاونت عمرانی شهرداری کرمانشاه، به تمامی شهرداران مناطق هشت‌گانه اعلام کرده که عملیات تخریب و مسطح‌سازی ضرب‌الاجلی رمپ‌ها، موانع و سرعت‌گیرهای موجود در معابر فرعی و کوچه‌ها انجام شود؛ به این امید که بلافاصله زیرسازی و آسفالت جدید جایگزین گردد.
اما پرسش بزرگ اینجاست: آیا این از گستردگی جغرافیایی شهر و آغاز فصل بارش‌ها بی‌اطلاع بود؟!
تراشیدن و تسطیح هم‌زمان هزاران کوچه در سراسر مناطق شهر بدون در نظر گرفتن ظرفیت اجرایی و ماشین‌آلات آسفالت‌ریزی، مصداق بارز بی‌برنامگی در زمان‌بندی است. در شرایطی که کارشناسان هواشناسی نسبت به سامانه‌های بارشی فعال و پیامدهای ال‌نینو در غرب کشور هشدارهای پیاپی داده‌اند، ناگهان صدها کوچه به‌طور هم‌زمان از حالت تثبیت‌شده خود خارج، شیب‌بندی‌ها دستکاری و رمپ‌هایی که سال‌ها مانع هدایت آب‌های سطحی به حیاط و پارکینگ منازل بودند، با لودرها همسطح شده و به حال خود رها شده‌اند!
امروز و با آغاز بارش‌های شدید پاییزی، زنگ خطر به صدا درآمده است. مردم محلات مختلف معترض‌اند که نه‌تنها آسفالتی در کار نیست، بلکه با از بین رفتن موانع و رمپ‌های حفاظتی، بیم آن می‌رود که با کمترین حجم بارندگی، روان‌آب‌ها و سیلاب‌های سطحی مستقیماً به داخل منازل و زیرزمین‌ها نفوذ کند.
بدیهی‌ترین اصل در مدیریت پروژه‌های عمرانی شهری، «فازبندی و اجرای قطاعی» است. شهرداری می‌توانست به‌جای شخم‌زدن سرتاسری و بی‌محابای همه کوچه‌ها در همه مناطق، کوچه به کوچه یا حداقل محله به محله اقدام کند؛ یعنی تخریب، زیرسازی و آسفالت یک محور در چند روز مشخص به پایان برسد و سپس سراغ معبر بعدی برود، نه اینکه کل شهر را تبدیل به کارگاهی معلق و گل‌آلود در آستانه پاییز و زمستان کند.
هرچند کسی منکر ضرورت بهسازی و اصلاح معابر نیست، اما این شیوه مدیریتی نه «اصلاح»، بلکه تحمیل یک ریسک زیست‌محیطی و خسارت مالی سنگین به شهروندان است.
امروز افکار عمومی و نهادهای نظارتی استان باید از حوزه معاونت عمرانی شهرداری بپرسند که مبنای فنی و کارشناسی این شتاب‌زدگی نسنجیده چه بوده است؟
دستگاه‌های نظارتی و استانداری نمی‌توانند در برابر این سوءتدبیر آشکار که امنیت روانی و جانی و مالی شهروندان را در روزهای بارانی تهدید می‌کند سکوت کنند. وقت آن رسیده که با مدیرانی که بدون تدبیر و پشتوانه علمی، بحران درست کرده و مردم را در فصل بارش اسیر گل‌ولای و خطر آب‌گرفتگی منازل می‌کنند، برخورد جدی و بازدارنده صورت گیرد.
